بنابه گزارشات رسیده  وضعیت جسمی زندانیان سیاسی حسن طفاح و امان الله مستقیم به گونه ای حاد گردید که بازجویان وزارت اطلاعات ناچار به انتقال آنها به خارج از زندان شدند .

روز چهارشنبه ۲۴ اردیبهشت ماه وضعیت جسمی ۲ زندانی سیاسی امان الله مستقیم و حسن طفاح که بیش از ۸۰ سال سن دارد و دچار بیماری سرطان خون می باشد و پزشک قانونی بر عدم تحمل حبس و درمان وی در خارج از زندان تاکید کرده بود بسیار حاد گردید که بازجویان وزارت اطلاعات ناچار به انتقال آنها به خارج از زندان شدند .

این ۲ زندانی سیاسی علیرغم شرایط حاد جسمی که به سختی قادر به حرکت بودند با دست بند و پابند به بیرون از زندان منتقل شدند . بازجویان وزارت اطلاعات بمنظورقرار دادن زندانیان سیاسی تحت فشار جسمی و روحی ،هنگام انتقال آنها به بیرون از زندان اقدام به زدن دست بند و پابند می کنند.

زندانی سیاسی کهنسال حسن طفاح حتی زمان غذا خوردن وهنگام رفتن به سرویسهای بهداشتی به دستان و پاهای وی دست بند و پابند زده بودند که او نسبت به این رفتارهای قرون وسطایی بازجویان ولی فقیه آخوند علی خامنه ای اعتراض کرد و وی را به این بهانه روز پنچشنبه ۲۵ اردیبهشت ماه بدون درمان مجددا به زندان بازگرداندند.

یکی از شیوه های فریبکارانه، غیر انسانی و قرون وسطایی که بازجویان وزارت اطلاعات علیه زندانیان سیاسی که در شرایط حاد جسمی هستند بکار می برند این است که آنها را در ظاهر به بیمارستان منتقل می کنند و از طریق کانالهای خود خبر انتقال این زندانی به بیمارستان را انتشار می دهند ولی معمولا زندانی را آخر هفته به بیمارستان منتقل می کنند که پزشکان متخصص حضور ندارند و بعد از چند ساعت مجددا به زندان بدون درمان باز می گردانند.

به گزارش  خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، نسبت به خطری که جان زندانی سیاسی حسن طفاح را تهدید می کند هشدار می دهد و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی برای پایان دادن به شیوه های مختلف نقض حقوق بشر در ایران خواستار ارجاع پرونده آمران اصلی جنایت علیه بشریت در ایران مانند آخوند علی خامنه ای ولی فقیه رژیم ،آخوند صادق لاریجانی که تحت پوشش و نام قوه قضاییه ولی فقیه به جنایت مشغول می باشد ، آخوند محمود علوی وزیر اطلاعات که یک شبکه از بازجویان (شکنجه گران) در ایران را هدایت می کند و آخوند حسن روحانی که دستور دهنده اصلی یورش به اعتراضات دانشجویی در سال ۷۸ می باشد به دادگاه کیفری بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۶اردیبهشت ۹۳ برابر با ۱۶ می ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیسرقت‌های زنجیره‌ای منازل دراویش در کوار
مقاله بعدی«هريسون فورد» بازيگر مسلم «بليد راندر» است
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.