بنا به گزارشات رسیده زندانی سیاسی عبدالمالک میر بلوچ زهی در وضعیت وخیم جسمی پس از ۴ سال نگهداری در سلولهای انفرادی اداره اطلاعات زاهدان و شکنجه های وحشیانه، به بهداری زندان زاهدان منتقل گردید.

روز یکشنبه ۶ بهمن ماه زندانی سیاسی عبدالمالک میر بلوچ زهی ۲۹ ساله در حالی که وضعیت جسمی او بسیار وخیم بود از سلولهای انفرادی اداره اطلاعات به بهداری زندان منتقل و وی را در یک اتاق ویژه ای قرار داده اند تا هیچ کس با او در ارتباط قرار نگیرد و یا او را مشاهده نکند .

وضعیت جسمی این زندانی به حدی وخیم است که به سختی قادر به صحبت کردن بوده و به حالت درازکش در اتاق ویژه بهداری زندان زاهدان می باشد.این در حالی است که بهداری زندان فاقد امکانات اولیه پزشکی است و هیچ پزشک متخصصی در آن وجود ندارد.

زندانی سیاسی عبدالمالک میر بلوچ زهی معروف به حمزه ریگی اسفند ۱۳۸۸ در زاهدان دستگیر شد و مستقیما به سلولهای انفرادی اداره اطلاعات زاهدان منتقل گردید و تا روز ۶ بهمن ماه ۱۳۹۲ در سلولهای انفرادی اداره اطلاعات زاهدان زندانی بود . او در طی این مدت تحت شدیدترین شکنجه های جسمی و روحی بازجویان وزارت اطلاعات قرار داشت. او نزدیک به ۴ سال از داشتن هر گونه ارتباط تلفنی و یا ملاقات با خانواده اش محروم بود .

زندانی سیاسی عبدالمالک میر بلوچ زهی در اعتراض به شکنجه های وحشیانه چندین بار و هربار برای مدت طولانی دست به اعتصاب غذا زد.

علیرغم وضعیت وخیم جسمی این زندانی سیاسی هنوز معلوم نیست چرا بجای بستری کردن وی در بیمارستانهای خارج از زندان به بهداری زندان که فاقد امکانات اولیه پزشکی منتقل شده است و چرا او را در یک اتاق کاملا ایزوله قرار داده اند.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، انتقال این زندانی سیاسی را که نزدیک به ۴ سال در سلولهای انفرادی تحت شکنجه های جسمی و روحی قرار داشت و هم اکنون در وضعیت وخیم جسمی بسر می برد به بهداری زندان که فاقد امکانات اولیه پزشکی است را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار فشار آوردن بر رژیم ولی فقیه برای پایان دادن به جنایت علیه بشریت در ایران است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۹ بهمن ۹۲ برابر با ۲۹ ژانویه ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیانتقال یک زندانی سیاسی از بند قرنطینه به بند ۵ که دارای شرایط قرون وسطایی است
مقاله بعدیبیانیه جبهه ملّی ایران در خارج از کشور: نامه ای به یاران مصدقی به منظور مبارزه مشترک برای رهائی زندانیان سیاسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده