بنابه گزارشات رسیده  زندانی سیاسی افشین سهراب زاده در اعتراض به رفتارهای غیر انسانی و ممانعت از درمان وی توسط بازجویان وزارت اطلاعات در دهمین روز اعتصاب غذای خود بسر می برد.

روز شنبه ۱۶ شهریور ماه پس از اینکه بازجویان وزارت اطلاعات از بستری شدن ، انجام عمل جراحی و درمان زندانی سیاسی افشین سهراب زاده که دچار خونریزی داخلی و در شرایط وخیم جسمی بسر می برد ممانعت کردند و او را بجای درمان در بیمارستان به زندان میناب تبعید کردند وادار به اعتصاب غذا شد. شرایط وخیم جسمی و اعتصاب غذای وی که وارد دهمین روز شده است، جان او را در معرض خطر جدی قرار داده است.

زندانی سیاسی افشین سهراب زاده ۲۶ ساله در اثر شکنجه های غیر انسانی در اداره اطلاعات کامیاران توسط فردی به نام شهرام رحیمی معاون اداره اطلاعات و از شکنجه گران این بازداشتگاه منجر به آسیب دیدگی شدید و خونریزی در روده ها ، مجاری ادار و بیضه وی گردید. بدستور همین بازجو او را به زندان میناب تبعید نمودند .

اوایل مردادماه که خونریزی داخلی و دردهای طاقت فرسا وی شدت گرفته بود مسئولین زندان میناب ناچار شدند او را برای انجام عمل جراحی در یکی از بیمارستانهای بندر عباس به زندان بندر عباس منتقل کنند اما در آنجا به این زندانی گفته شد که بودجه بستری کردن و انجام عمل جراحی وی را ندارند و او را چند روزی در زندان بندرعباس نگه داشتند که روزانه با تزریق ۳ آمپول قوی تسکین دهنده که فقط باعث کاهش تا حدودی درد وی می شد اکتفا کردند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، اعمال غیر انسانی بازجویان وزارت اطلاعات ولی فقیه برای زجرکش کردن این زندانی سیاسی جوان و بی دفاع را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای ولی فقیه رژیم و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه های جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۵ شهریور ۱۳۹۲ برابر با ۱۶سپتامبر ۲۰۱۳

مقاله قبلی“12 سال از عمر یک برده” از مخاطبان جشنواره تورنتو جایزه گرفت
مقاله بعدیلغو تحریم ها علیه شرکت کشتیرانی ایران و ۱۷ شرکت وابسته به آن
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.