سعید دهقان، وکیل پیام درفشان، وکیل دادگستری زندانی با ابراز نگرانی از وضعیت جسمی و روحی موکلش در زندان گفت که ا از نظر جسمی و روحی وضعیت خوبی ندارد و باید در بیمارستان تخصصی تحت درمان قرار بگیرد.

آقای دهقان همزمان از کاهش حکم موکلش براساس قانون جدید کاهش مجازات حبس تعزیری خبر داده و گفت که امیدوار است دیوان عالی کشور با درخواست اعاده دادرسی او موافقت کند.

پیام درفشان، وکیل تعدادی از زندانیان سیاسی و مدنی در ایران است که ۹ مرداد ۱۳۹۷ در منزل آرش کیخسروی، دیگر وکیل دادگستری که در آن زمان در بازداشت به سر می برد بازداشت و ۱۵ شهریور همان سال با قرار وثیقه آزاد شد.

آقای درفشان از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب کرج به اتهام توهین به رهبری به دو سال زندان و دو سال محرومیت از وکالت محکوم شده بود که به گفته سعید دهقان، دادگاه تجدیدنظر این حکم را تغییر داد. این وکیل دادگستری اما ۱۹ خرداد ۱۳۹۹ بار دیگر بازداشت و از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به دو سال و ۶ ماه زندان محکوم شد. او در حال حاضر در زندان اوین به سر می برد.

سعید دهقان، وکیل پیام درفشان درباره حکم موکلش توضیح داد: “بعد از همفکری با همکارم آقای ابوذر نصراللهی  که به اتفاق وکالت آقای درفشان را برعهده داریم به این نتیجه رسیدیم که با توجه به مشکلات حقوقی زیادی که پرونده دارد، در حال حاضر مهمترین اقدام، اعاده دادرسی برای رسیدگی فرجامی در دیوان عالی کشور است. به ویژه اینکه حکم حبس فعلی ایشان مبنی بر نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی به خاطر بحث پرونده مشترک من و پیام مربوط به فاطمه خویشوند (سحر تبر) بود که ما گواهی رسمی داریم که خانم خویشوند به کرونا مبتلا شده، بنابراین آقای درفشان مطلب کذبی را منتشر نکرده که مستحق مجازات باشد. به همین دلیل، ما به نتیجه اعاده دادرسی در دیوان عالی کشور امیدواریم. همزمان با  اعاده دادرسی در دیوان عالی کشور، با استناد به بخش هایی از قانون مجازات اسلامی و همچنین قانون جدید کاهش مجازات حبس تعزیری، هم مجازات یکی از اتهامات ایشان (تبلیغ علیه نظام) لغو شد و هم به تبع آن، مجازات قطعی و لازم الاجرا، مطابق با دادنامه تجدیدنظر، به دو سال کاهش پیدا کرده است.”

آقای دهقان درباره قانون جدید کاهش مجازات حبس تعزیری توضیح داد:” این قانون را که ما این روزها برای بسیاری از موکلین استناد و استفاده می کنیم، وکلایی همچون محمود صادقی به عنوان طرح در مجلس مطرح کرده بودند که به نوعی در راستای سیاست های کلان در برنامه های ۵ ساله مربوط به حبس زدایی بوده است. این اقدام هر چند با ضعف هایی در تدوین و اجرا همراه بوده و هست، اما در مجموع ضروری بوده. البته خیلی با تاخیر صورت گرفته، چون بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی، مربوط به سال ۷۵ است (یعنی ۲۴ سال پیش) که ضعف های خیلی زیادی دارد. البته آن موقع تمرکز هم بر حبس بود.  قانون جدید کاهش مجازات حبس تعزیری در مواردی از پرونده ها که قابلیت کاهش دارد، باید کاهش پیدا کند و الزامی است. اما در پرونده های سیاسی و عقیدتی (یا بقول آقایان امنیتی) قیدهایی در این قانون گذاشته اند از جمله تشخیص قاضی که عملاً مشکلات و موانعی ایجاد می کند.”

پیام درفشان در مصاحبه با رسانه ها از ابتلای موکلش سحر تبر به بیماری کرونا در زندان قرچک ورامین خبر داده و نسبت به وضعیت او هشدار داده بود. مساله ای که منجر به صدور حکم زندان برای او به اتهام تبلیغ علیه نظام و نشر اکاذیب شده است. هرچند که با پی گیری وکلایش او از اتهام تبلیغ علیه نظام تبرئه شده است.

کمپین حقوق بشر در ایران نوشت؛ سعید دهقان با ابراز نگرانی از وضعیت موکلش در زندان اوین گفت که آقای درفشان از نظر جسمی و روحی وضعیت خوبی ندارد و باید در بیمارستان تخصصی تحت درمان قرار بگیرد. به همین دلیل ما همزمان، مرخصی ایشان را هم با هدف درمانی پیگیر هستیم.

مقاله قبلیآمریکا، عربستان و اسرائیل خواستار مجازات حزب الله شدند
مقاله بعدیاعتراف تلخ وزیر بهداشت: گرفتار موج دوم کرونا شدیم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.