مسر محمد شریفی‌مقدم، درویش گنابادی که در بند «امن» زندان بزرگ تهران (فشافویه) به سر می‌برد گفت همسرش روز چهارشنبه پنجم دی ماه به دنبال خوردن غذای آلوده زندان دچار مسمویت غذایی شده اما برای رفتن به بهداری زندان مجبور به ساعت‌ها صحبت با ماموران بوده تا بالاخره اجازه رفتن به بهداری را به او داده‌اند.

فائزه عبدی‌پور همسر محمد شریفی‌مقدم که در حال حاضر در بند امن زندان فشافویه به سر می‌برد گفت: «متاسفانه سرویس بهداشتی و غذایی زندان وضعیت بدی دارد. در بند امن هم امکانات پخت و پز مانند سایر بندهای این زندان وجود ندارد بنابراین زندانیان مجبورند هر روز غذای زندان را بخورند. موش، ساس و شپش به وفور دیده می‌شود و متاسفانه فضله موش هم مرتب در غذاها دیده می‌شود. این زندانیان نه تنها محروم از یک سری امکانات اولیه زندگی هستند بلکه رفتن به بهداری هم برایشان ساده نیست. محمد کلی صحبت کرده تا به او به اجازه رفتن به بهداری را داده‌اند.»

همسر عبدی‌پور همچنین به نبود آب شرب در زندان اشاره کرد و گفت آب آشامیدنی مساله تمام بندها (تیپ‌های) این زندان است و زندانیان برای خوردن آب آشامیدنی سالم مجبور به خرید آب معدنی از فروشگاه‌های زندان هستند که هزینه‌اش چندین برابر هزینه فروشگاه‌های دیگر است. در این شرایط بسیاری از زندانیان بی‌بضاعت قادر به تهیه آب آشامیدنی که اولین احتیاج روزانه زندگی هر فردی هم هستند، نیستند و آب ناسالم از لوله‌های زندان را مصرف می‌کنند.

خانم عبدی‌پور در ادامه گفت: «بند امن زندان بزرگ تهران در واقع بند تنبیه‌ای برای زندانیان است و کمترین امکانات را داراست. زندانیان این بند نه تنها فاقد امکانات پخت و پز برای خود هستند بلکه حتی برای تنبیه اجازه استفاده از امور فرهنگی زندان مثل گرفتن کتاب هم را ندارند.»

به گفته خانم عبدی‌پور هشت درویش گنابادی که از هفتم شهریور ۹۷ به سلول‌های انفرادی بند امن این زندان منتقل شدند و نهایتا پس از ۱۰۵ روز از سلول‌های انفرادی به بند عمومی این بند منتقل شدند تاکنون فقط قادر به تماس تلفنی با خانواده‌های خود هستند اما هنوز اجازه ملاقات حضوری را نیافته‌اند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ همسر محمد شریفی‌مقدم در پاسخ به اینکه آیا برای انتقال هشت درویشی که در بند امن این زندان در شرایط دشوار به سر می‌برند درخواستی داده شده گفت:‌ «ما خانواده‌ها بارها از مقامات قضایی انتقال آنها را بند دیگری خواسته‌ایم اما جوابی تاکنون نگرفتیم. فقط می‌گویند صبر کنید، درست می‌شود. حتی هنوز اجازه ملاقات حضوری هم به ما نداده‌اند.»

مقاله قبلیچراغ سبز ناسا برای ساخت “دریم چیسر”
مقاله بعدیوکیل امیرسالار داودی: ۲۰ روز است از وضعیت او در زندان اوین اطلاعی نداریم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده