بنابه گزارشات رسیده وضعیت ۲ اعتصاب غذا کننده در زندان مرکزی زاهدان حاد می باشد ، زندانبانیان ولی فقیه بجای حل مشکلات این زندانیان، با برخوردهای وحشیانه و غیر انسانی با آنها رفتار می کنند.

زندانی سیاسی هموطن بلوچ مسعود ناروئی ۳۳ ساله ،از ۲۸ مهرماه در اعتراض به تبعیض مذهبی و فشارهای غیر انسانی به سلولهای انفرادی بند قرنطینه منتقل شد و از آن زمان تا به حال در اعتصاب غذا بسر می برد و در شرایط حاد جسمی است. زندانبانان ولی فقیه بجای پاسخ دادن به خواسته های به حق این زندانی ، او را مورد شکنجه و اذیت و آزار قرا می دهند.

از طرفی دیگر معلم بازنشسته زندانی محمد امین آگوشی که در اعتراض به عدم درمان و ادامه اذیت و آزارها در زندان از روز شنبه ۱۱ آبان ماه با بستن لبهای خود اقدام به اعتصاب غذا نموده است. او علاوه بر بیماریهای متعدد از بیماری شدید آسم رنج می برد و در طی روزهای گذشته به دلیل وخامت شدید حالش وی را چندین بار از سلولهای انفرادی بند قرنطینه شکنجه گاه زندان زاهدان به بهداری زندان منتقل کردند.

زندانبانان ولی فقیه خطاب به زندانیان سیاسی اسیر می گویند که ما به کسی باج نمی دهیم همانطوری که ۳۰ سال به آمریکا و اروپا باج ندادیم و ارزشی برای سازمان ملل و حقوق بشر قائل نیستیم ، ماقدرتنمد هستیم. اینها به حداقل خواسته های انسانی زندانیان سیاسی باج خواهی اطلاق می کنند و به آنها می گویند ما شما را زجر کش می کنیم و شما باید ساکت باشیم ودفاع از حداقل حقوق انسانی خود را باج خواهی می نامند.

یکی از سیاستهای ضدبشری آخوند علی خامنه ای علیه زندانیان سیاسی که توسط قوه قضاییه،وزارت اطلاعات و سازمان زندانها به اجرا در آورده می شود عدم درمان زندانیان سیاسی که در اثر شکنجه های وحشیانه دچار بیماریهای حاد هستند و آنها را عملا زجر کش می کنند .

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، انتقال زندانیان سیاسی بیمار به سلولها ی انفرادی که خواهان حداقل خواسته های انسانی خود هستند را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده آخوند علی خامنه ای جنایتکار علیه بشریت و سایر آخوندهای همدست وی مانند آخوند صادق لاریجانی رئیس قوه قضاییه و آخوند محمود علوی وزیر اطلاعات و رئیس شبکه شکنجه گران در ایران به دادگاه های جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۱۶آبان۱۳۹۲ برابر با ۷ نوامبر۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:

دبیر کل ملل متحد آقای بان کی مون

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیاعدام ۲ زندانی در زندان مرکزی بندر عباس که یکی از آنها در هنگام دستگیری نوجوان بود
مقاله بعدیدرخواست خانواده مهدی کروبی از زندانیان اعتصاب کننده برای پایان دادن به اعتصاب
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده