زندانی مصطفی آزادی ۳۲ ساله از محکومین به اعدام از بیماریهای متعددی رنج می برد از جمله وجود شئ خارجی در چشم چپ، بیماری لوزه،دیسک گردن ،دیسک کمر و ناراحتی زانو. وی بارها به بهداری زندان جهت درمان مراجعه نموده است اما بهداری زندان به وی می گویند که قادر به درمان بیماریهای وی نیستند و وی باید در بیمارستانهای خارج از زندان درمان شود.

وجود جسم خارجی در چشم چپ منجر به دردی مستمر شده است  که از زمان دستگیری آن را تحمل می کند ولی همچنان از درمان محروم است.

خلیلی معاون حفاظت زندان خطاب به وی گفته است که تو محکوم به اعدام هستی چرا باید درمان بشی.این فرد عملا می گوید که زندانی باید مرگ تدریجی را بپذیرد .

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، زندانی مصطفی آزادی ۲۰ تیر ماه ۱۳۸۷ در ایرانشهر دستگیر شد و به مدت ۲ سال در زندان ایرانشهر زندانی بودسپس به زندان مرکزی زاهدان منتقل گردید .او در سال ۱۳۸۸  به اتهام داشتن مواد مخدر به اعدام محکوم شد . وی در حال حاضر در بند ۴ زندان مرکزی زاهدان در شرایط حاد جسمی به حال خود رها شده است .

مقاله قبلیروسیه کل ناوگان شمالی خود را به سوریه اعزام کرده
مقاله بعدی«چند متر مکعب عشق» جایزه اصلی فستیوال تاجیکستان را گرفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.