وس کریون، کارگردان آمریکایی و یکی از مشهورترین فیلمسازان سینمای وحشت در هالیوود، در سن ۷۶ سالگی درگذشت.

مجموعه فیلم‌های جیغ و همین‌طور فیلم کابوس خیابان الم از مشهورترین کارهای او است.

رسانه‌های آمریکایی گزارش داده‌اند که آقای کریون روز یکشنبه ۳۰ اوت در پی ابتلا به سرطان مغز در خانه‌اش در لس‌آنجلس درگذشته است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از بی بی سی؛ در صفحه توئیتر او عکسی از این کارگردان چاپ شده که روی آن نوشته شده است: “وس کریون ۲۰۱۵ – ۱۹۳۹”

او اولین فیلم خود، آخرین خانه سمت چپ را در سال ۱۹۷۲ کارگردانی کرد.

وس کریون بیش از هر چیز به دلیل احیای ژانر وحشت برای نوجوانان و با استفاده از شخصیت‌های نوجوان، به ویژه بعد از خلق شخصیت “فردی کروگر” در کابوس خیابان الم (۱۹۸۴) شناخته می‌شود.

هر چند دامنه فعالیت‌های وس کریون فراتر از ساخت فیلم در ژانر وحشت بود و فیلم‌های درامی مانندموسیقی قلب با بازی مریل استریپ هم در کارنامه او دیده می‌شود.

آقای کریون به تازگی قراردادهایی برای ساخت چند برنامه تلویزیونی از جمله سریالی بر اساس فیلم جیغ برای شبکه ام‌تی‌وی امضا کرده بود.

او در مصاحبه‌ای درباره کارنامه هنری‌اش گفته بود: “تلاش می‌کنم فیلم‌هایی بسازم که بتوانم صادقانه بگویم چنین چیزی را قبلا ندیده‌ام”

مقاله قبلیتوافق به دست آمده دولتی است یا ملی؟!
مقاله بعدیواکنش کیهان به بیماری استاد شجریان؛ بی‌اعتنایی مردم، رفیق بی‌بی‌سی را سرما داد!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.