«جان لي هنكاك» در حالي فيلمنامه «هفت دلاور» (The magnificent seven) را بازنويسي مي كندكه «تام كروز» ديگر تمايلي به بازي در اين فيلم ندارد.

«كروز» كه چندي قبل آمادگي خود را براي بازي در نسخه جديد فيلم سينمايي «هفت دلاور» اعلام كرده بود ، بدون هيچ دليلي از همكاري با اين پروژه وسترن كناره گيري كرد.

«جان لي هنكاك» كه بايد منتظر نامزدي اسكار براي فيلم «نجات آقاي بنكس» باشد ،‌نگارش فيلمنامه اين اثر را بر اساس فيلمنامه اصلي «ويليام رابرتس» بر عهده دارد. كارگرداني اين فيلم نيز به احتمال زياد بر عهده «هنكاك» خواهد بود. او با كارگرداني فيلم «آلامو» تجربه كارگرداني فيلمهاي وسترن را به دست آورده است.

magnificent-seven5202012

«هفت دلاور» فيلمي آمريكايي به كارگرداني «جان استرجس»‌ و بازي «يول برينر» ، «استيو مك كوئين» ، «چارلز برانسون» و «جيمز كابرن» است كه برداشتي آزاد از فيلم «هفت سامورايي» ساخته «آكيرو كروساوا» است .

«هفت دلاور» داستان هفت تيرانداز به سرپرستي «كريس آدامز» (يول برينر) است كه تصميم مي گيرند از مردم يك دهكده در برابر راهزنان دفاع كنند.

به گزارش سینما خبر؛ اين فيلم در اواخر سال 2015 اكران مي شود.

مقاله قبلیمیلیاردها در حکومت آخوندی خودی هستند یا غیر خودی؟!
مقاله بعدیسکته قلبی و مغزی پدر یک درویش زندانی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.