یائیر لاپید، وزیر خارجه اسرائیل، در نخستین اظهارنظر درباره نتیجه انتخابات ریاست جمهوری جمهوری اسلامی، ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور جدید جمهوری اسلامی را تندروئی خواند که به‌دنبال بلندپروازی‌های اتمی و حمایت از تروریسم بین‌المللی است و دستانش به خون هزاران ایرانی آغشته است.

لاپید هشدار داد که انتخاب رئیسی، ضرورت متوقف کردن برنامه اتمی جمهوری اسلامی را بیش از پیش، در اولویت قرار داده و ایستادگی مقابل بلندپروازی‌های ویرانگر منطقه‌ای این رژیم را می‌طلبد.

العربیه نوشت؛ وزیر خارجه اسرائیل، پیشتر در مراسم معارفه و تحویل وزارت خارجه اسرائیل گفته بود: «اسرائیل تمام توانائی‌های خود را به‌کار خواهد برد تا مانع دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح اتمی شود».

در این مراسم، یائیر لاپید که بعد از دو سال نخست‌وزیر اسرائیل خواهد شد، تأکید کرده بود که «توافق اتمی امضا شده با جمهوری اسلامی، یک توافق بد به حساب می‌آید».

مقاله قبلیرئیسی برنده انتخابات مهندسی شده جمهوری اسلامی
مقاله بعدیابراز تاسف آمریکا از «محرومیت ایرانیان از انتخابات آزاد و عادلانه»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.