آنتونی بلینکن، وزیر خارجه آمریکا، در دو هزارمین روز بازداشت سیامک نمازی توسط جمهوری اسلامی و ادامه ممانعت از خروج پدر او، باقر نمازی، از ایران، اعلام کرد که «همه آمریکایی‌های به گروگان گرفته شده‌ یا به ناحق زندانی شده باید آزاد شوند و به عزیزانشان بپیوندند.»

آقای بلینکن این توئیت را روز شنبه ۱۴ فروردین منتشر کرد.

او نوشت: «جمهوری اسلامی ۲۰۰۰ روز پیش سیامک نمازی را به دلیل اینکه شهروند آمریکا بوده است، دستگیر کرد. وقتی پدرش، باقر، برای آزاد کردن او به ایران رفت، او هم زندانی شد و حال ممنوع الخروج است.»

مقامات آمریکایی بارها از جمهوری اسلامی خواسته اند این دو شهروند آمریکایی را آزاد کنند و اجازه دهند که به ایالات متحده بازگردند.

رابرت مالی، نماینده ویژه دولت آمریکا در امور جمهوری اسلامی، نیز روز شنبه خواستار آزادی سیامک نمازی و بازگشت او و پدرش، باقر نمازی، و ملحق شدن آنها به عزیزانشان شد.

او با اشاره به دو هزارمین روز زندانی بودن سیامک نمازی نوشته است: «امروز نقطه عطف بسیار بدی برای سیامک نمازی و همه کسانی است که دلواپس او هستند.»

صدتی آمریکا نوشت؛ رابرت مالی نوشته است تا زمانی که سیامک و پدرش به عزیزانشان نپیوندند «آرام نخواهیم گرفت.» نماینده ویژه آمریکا در امور جمهوری اسلامی، در این توئیت نوشته است که «این اقدامات نفرت انگیز و بازداشت های نادرست به قصد امتیازگیری سیاسی باید پایان یابد.»

مقاله قبلیسخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا: دستیابی سریع به توافق با جمهوری اسلامی دور از انتظار است
مقاله بعدیفرانسه جمهوری اسلامی را به ایفای نقش سازنده در مذاکرات بعدی برجام تشویق کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.