با قانع نشدن نمایندگان مجلس از پاسخ‌های وزیر تعاون به سئوال نماینده تهران، علی ربیعی دومین کارت زرد خود را از بهارستان دریافت کرد.

در جلسه علنی امروز مجلس، موضوع سئوال ملی فاطمه آلیا نماینده مردم تهران از علی ربیعی وزیر تعاون کار و رفاه اجتماعی در خصوص علت عدم اجرای قانون جامع حمایت از حقوق معلولان و بی‌توجهی به مشکلات اساسی آنها و نیز استفاده از سازمان بهزیستی به عنوان حیات‌خلوت هزینه‌ها و برنامه‌های تبلیغاتی مطرح و پاسخ‌های وزیر دریافت شد.

پس از توضیحات نماینده سئوال‌کننده درباره سئوال و پاسخ‌های ربیعی، با قانع نشدن آلیا از پاسخ‌های وزیر تعاون کار و رفاه اجتماعی، موضوع در صحن به رای نمایندگان گذاشته شد که در نهایت نمایندگان با ۹۴ رای موافق، ۷۸ رای مخالف و ۸ رای ممتنع از مجموع ۱۹۷ نماینده حاضر از پاسخ‌های وزیر تعاون کار و رفاه اجتماعی قانع نشدند.

به این ترتیب ربیعی که پیش از این نیز یک بار از مجلس کارت زرد دریافت کرده بود، امروز دومین کارت زرد خود را دریافت کرد.

به گزارش مهرکارت زرد امروز مجلس به وزیر تعاون کار و رفاه اجتماعی، چهاردهمین کارت زرد مجلس نهم به دولت یازدهم بود.

مقاله قبلیمشاور نماینده ولی فقیه در سپاه: برخی برای نفوذ آمریکا توجیه اقتصادی می‌آورند
مقاله بعدیتفتیش یک مسجد و هفت آپارتمان متعلق به اسلام‌گرایان در برلین
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.