فخرالدین کوجا، وزیر بهداشت ترکیه روز دوشنبه در گفتگو با روزنامه «حریت» در مورد دلیل بستن مرزهای این کشور با ایران در پی شیوع ویروس کرونا گفت:«مشاهده موارد ابتلا به ویروس کرونا در ایران از شهر قم شروع شد.

در گفتگو با سعید نمکی، وزیر بهداشت جمهوری اسلامی درخواست کردم که شهر قم نیز مانند شهر ووهان چین قرنطینه شود.»

آقای کوجا افزود: «ولی جمهوری اسلامی اعلام کرد که قرنطینه قم ممکن نیست و در پی این پاسخ، ما مجبور به بستن مرزهایمان با این کشور شدیم.»

به گزارش یورونیوز؛ وزیر بهداشت ترکیه تصریح کرد:«اگر شهر قم قرنطینه می‌شد، دیگر نیازی به اتخاذ تدابیر دیگر و بستن مرزها نبود. چنان که ایتالیا منطقه‌ای که در آن ویروس مشاهده شده را قرنطینه کرد و کار صحیحی بود، چین نیز ووهان را قرنطینه کرد و مراودات ترکیه نیز با این کشورها ادامه دارد.»

مقاله قبلیویروس کرونا ره‌آورد طلبه جمهوری اسلامی برای عراق
مقاله بعدیابراز نگرانی سازمان جهانی بهداشت از شرایط ایران، کره و ایتالیا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.