وزرای خارجه گروه هفت روز دوشنبه در ایتالیا گردهم آمدند تا در نشستی که بر بحران سوریه و حمله شیمیایی اخیر این کشور متمرکز شده، فشارها بر روسیه برای پایان دادن به حمایتش از سوریه را افزایش دهند.

بنا به گزارش خبرگزاری اسوشیتدپرس، وزرای خارجه کشورهای فرانسه، آلمان، بریتانیا، ژاپن، کانادا، ایتالیا، و آمریکا، موسوم به گروه ۷، در شهر توسکانی ایتالیا گردهم آمدند تا پیش از نشست رسمی این گروه در ماه آینده گفتگوهایی درباره بحران سوریه و بویژه استفاده دولت اسد از سلاح های شیمیایی برگزار کنند.

در حمله شیمیایی دولت بشار اسد به خان شیخون در شمال سوریه که بیش از یک هفته پیش انجام شد، یکصد نفر کشته و ۳۵۰ نفر مجروح شدند.

دولت اسد تاکنون چند بار به استفاده از تسلیحات شیمیایی متهم شده است. سال گذشته نیز سازمان ملل در گزارش خود اعلام کرد نیروهای ارتش سوریه دست کم سه بار از گاز کلر در حملات به مخالفان استفاده کرده است.

به دنبال حمله شیمیایی اخیر، آمریکا با پرتاب ۵۹ موشک بالیستیک به پایگاه هوایی الشعیرات در سوریه، به این اقدام دولت اسد واکنش نشان داد.

بریتانیا، از حامیان گزینه برکناری اسد از قدرت، به دنبال آن است که وزرای خارجه گروه ۷ را متقاعد کند تا با انتشار بیانیه ای جدی و حتی اعمال تهدید و تحریم های بیشتر علیه مسکو، روسیه را مجبور کند از حمایت نظامی خود از دولت اسد دست بردارد.

به گزارش صدای آمریکا؛ در همین حال هنوز معلوم نیست که آیا آمریکا همچون بریتانیا به دنبال برکناری اسد است یا نه. رکس تیلرسون، وزیر خارجه آمریکا، در چند مصاحبه اخیر خود بر این تأکید کرد که اولویت آمریکا در منطقه، بویژه در سوریه، همچنان سرکوب و نابودی داعش است.

مقاله قبلیپذیرش استعفای شریعتمداری و نجفی از مسئولیت در دولت
مقاله بعدی«ماموریت غیرممکن ۶» کلید خورد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.