محققان در این اواخر یک آتشفشان یخی در سیاره کوتوله Ceres کشف کرده اند. تحقیقات جدید نشان می دهد احتمالا در این سیارک بیش از یک آتش فشان یخی وجود داشته است.

 فضاپیمای Dawn متعلق به ناسا یک آتشفشان یخی به نام «آونا مونز» را در سال ۲۰۱۵۵ میلادی کشف کرد و از آن زمان تاکنون این فضاپیما مشغول عکاسی و جمع آوری اطلاعات نقشه برداری است تا بتواند تصویر واضح تری از سیاره کوتوله بسازد.

 درهمین راستا محققان متوجه شده اند احتمالا آتشفشان های دیگری مانند آهونامونز میلیون ها یا میلیاردها سال قبل در Ceres وجود داشتند اما با گذشت زمان مسطح شده اند.

 سیاره کوتوله Ceres با مداری میان مریخ و ژوپیتر از تمام سیاره های مشاهده شده دیگر به خورشید نزدیک تر است.

به گزارش مهر به نقل از اسپیس، محققان معتقدند آتشفشان یخی که اکنون شبیه گنبد است در این اواخر و حدود ۲۰۰ میلیون سال قبل به وجود آمده اند.

مقاله قبلیمعاون وزیر علوم، تحقیقات و فناوری: مردم بدانند که دیگر مدرک به درد نمی‌خورد
مقاله بعدیجعل ماجرای تروریستی از سوی مشاور ترامپ؛ فرامرز دادرس،کارشناس اطلاعاتی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.