رئیس جمهوری ایالات متحده در تازه ترین واکنش به ادعاها درباره اعطای حق شهروندی و اقامت به مقامات جمهوری اسلامی و فرزندان آنها در دولت قبل آمریکا، در توئیتی به آن اشاره کرد.

پرزیدنت دونالد ترامپ روز سه شنبه ۱۲ تیر در توئیتر خود نوشت: تازه برملا شده ک دولت اوباما در طول مذاکرات وحشتناک هسته‌ای جمهوری اسلامی، به ۲۵۰۰ ایرانی از جمله مقامهای رسمی جمهوری اسلامی حق شهروندی اعطا کرده است. اینکار چه بزرگ (و بد) است؟

در هفته های گذشته اخبار ضد و نقیضی درباره اعطای گرین کارت به فرزندان مقام های جمهوری اسلامی همزمان با آخرین ماههای دولت اوباما مطرح شد اما در روزهای اخیر برخی رسانه های آمریکایی از جمله فاکس نیوز، جزئیات بیشتری از این ادعا منتشر کردند.

روز دوشنبه فاکس نیوز در گزارشی نوشت: «چندین تن از فرزندان مقام‌های کنونی و پیشین جمهوری اسلامی در ایالات متحده زندگی می‌کنند، از جمله به علی فریدون پسر حسین فریدون برادر و دستیار ویژه روحانی و فاطمه اردشیر لاریجانی دختر علی لاریجانی رئیس مجلس اشاره شده است.»

«سعید قاسمی نژاد» از پژوهشگران بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها، یک مؤسسه تحقیقاتی در واشنگتن به فاکس نیوز گفت «بسیاری از ایرانی‌های عادی از این که فرزندان مقام‌های رژیم جمهوری اسلامی در ایالات متحده زندگی و کار می‌کنند شگفت زده شده و احساس می‌کنند به آنها خیانت شده است… مقام‌های رژیم جمهوری اسلامی شعار مرگ بر آمریکا سر می دهند، اما بچه های خود را به ایالات متحده می‌فرستند، جایی دورتر از جهنمی که خود طی چهار دهه گذشته در ایران درست کرده‌اند.»

فاکس نیوز اطلاعات بیشتری در مورد شهرهایی که آنها زندگی می‌کنند یا وضعیت مهاجرتی علی فریدون و فاطمه اردشیر لاریجانی ارائه نکرد و از گزارش آن مشخص نیست که آیا آنها با گرین کارت در آمریکا به سر می‌برند یا تابعیت و گذرنامه آمریکایی دارند.

«امتیازات» اوباما به جمهوری اسلامی 

جمهوریخواهان از زمان مذاکرات هسته ای، از باراک اوباما انتقاد کردند.

یکی از موارد انتقاد آنها پرداخت پول به جمهوری اسلامی در زمان توافق بود. دولت اوباما دو مبلغ ۴۰۰ و ۱.۳ میلون دلار به جمهوری اسلامی پرداخت کرد. دولت وقت گفته بود مبلغ اول بدهی آمریکا به ایران و مبلغ دوم سود آن در حدود چهاردهه بعد بود.

جمهوریخواهان این ادعا را قبول نداشتند و گفتند دولت اوباما به جمهوری اسلامی باج داده است.

چند روز بعد از پرداخت این پولها، جیسون رضائیان و چند زندانی آمریکایی دیگر از زندان های جمهوری اسلامی آزاد شدند.

مورد دیگر از آنچه جمهوریخواهان «امتیاز» دولت اوباما به جمهوری اسلامی می دانند، از یک گزارش وبسایت پولیتیکو فاش شد. براساس این گزارش، دولت اوباما در حالی که سخت می‌کوشید با جمهوری اسلامی به توافق هسته‌ای برسد، به طور پنهانی تلاش‌های «اداره مبارزه با مواد مخدر» دولت آمریکا را در هدف گرفتن تروریست‌های مورد حمایت جمهوری اسلامی در گروه حزب الله لبنان ناکام گذاشت.

جمهوریخواهان آمریکا باراک اوباما رئیس جمهوری پیشین را متهم کردند که در طول مذاکرات هسته‌ای با جمهوری اسلامی، در روند تحقیقات مربوط به فعالیت‌های مواد مخدر حزب‌الله کارشکنی کرده است.

به گزارش صدای آمریکا؛ بعد از این بود که وزیر دادگستری ایالات متحده اعلام کرد یک گروه تحقیقاتی برای شناسایی افراد و سازمان‌هایی که از حزب‌الله لبنان حمایت می‌کنند در این وزارتخانه تشکیل شده است.

مقاله قبلیربات خودگردان برای کاوش در معادن زیر آب و مکان‌های دور از دسترس غواصان
مقاله بعدیبعد از تلگرام «اینستاگرام» هم فیلتر می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.