با درگذشت جاناتان دمی کارگردان نامدار سازنده «سکوت بره‌ها»، چهره‌های مطرحی چون مارتین اسکورسیزی، ادگار رایت و کوین اسمیت از وی تجلیل کردند.

 با درگذشت جاناتان دمی کارگردان ۷۳ ساله آمریکایی برنده اسکار که بر اثر سرطان مری و عوارض ناشی از بیماری قلبی از دنیا رفت، چهره‌های صنعت فیلم به ادای احترام به وی در رسانه‌های اجتماعی پرداختند.

مارتین اسکورسیزی کارگردان مطرح با انتشار بیانیه‌ای در این باره نوشت: هربار که به سراغ جاناتان رفتم او با شور و اشتیاق و هیجان‌زده درباره یک پروژه جدید فکر می‌کرد. او از فیلمسازی لذت می‌برد. تصاویر او دارای غنایی شاعرانه و درونی شده است که با ساخت داستان‌هایی چون «سکوت بره‌ها» به سطح خارجی راه می‌یافت.

وی افزود: برای جاناتان به عنوان یک فیلمساز احترام و تحسین زیادی قایلم- عاشق تازگی سبک او و استفاده بسیار خوب او از موسیقی از بادی هالی تا میلوش روزنا هستم. خیلی چیزهای دیگری هم هست که خارج از توان گفتن است و من به سختی می‌توانم به یاد بیاورم او کارش را از چه زمانی شروع کرد. او را به عنوان یک دوست نیز بسیار دوست داشتم و برای من او همیشه جوان بود. دوست جوان من. فکر از دست دادن او برایم غیرممکن است.

ران هاوارد کارگردان نیز در توییتی نوشت که دمی «یک هنرمند بزرگ، یک انساندوست، یک فعال اجتماعی و یک همکار دلگرم‌کننده» بود.

ادگار رایت کارگردان مطرح نیز در توییتی از دمی به عنوان یک چهره بزرگ یاد کرد و افزود که او می‌توانست از پس انجام هر کاری برآید.

بری جنکینز کارگردان «مهتاب» نیز گفت: دمی مهربان‌ترین و بخشنده‌ترین بود. یک روح عظیم. او با عشق زندگی کرد. روحش قرین آمرزش.

الیجا وود بازیگر «ارباب حلقه‌ها» در توییتری نوشت که بسیار غمگین است که می‌شنود جاناتان دمی درگذشته است.

سایت رسمی جشنواره ترایبکا نیز با انتشار پستی با جملاتی از خود این کارگردان یادش را گرامی داشت و نوشت: شانس ساختن یک فیلم که از مسیر خیال می‌گذرد با تمرکز بر مسایلی که به شدت به آنها اهمیت می‌دهی واقعا بالاست.

استیون کینگ نویسنده پرفروش نیز یاد دمی را در توییتی زنده کرد و نوشت: او یکی از آنها آدم‌های واقعا خوب بود.

دیوید سیمون تولید کننده سریال «وایر» در بیانیه‌ای از دمی به عنوان «مردی گرم و مهربان» یاد کرد و گفت همیشه آرزو داشت با این کارگردان کار کند و این اتفاق دو بار بسیار نزدیک بود عملی شود.

کوین اسمیت کارگردان «کارمندان» گفت که عاشق جاناتان دمی بود و او برایش چون پلی برای قصه‌گویی صمیمانه‌ترین لحظات سینمایی بود.

اندرو استنتون کارگردان انیمیشن «وال-ای» نیز نوشت: روحش در آمرزش. از دست دادنش خیلی زود بود.

جان رانسون نویسنده نوشت: باور نمی‌کنم جاناتان دمی درگذشته باشد. او کسی است که بهترین فیلم زنده کنسرت را ساخت.

رییس شراسمیت بازیگر «لیگ جنتلمن‌ها» نوشت: شنیدن درگذشت جاناتان دمی تاسف‌بار است. او مردی بود که «سکوت بره‌ها»ی فوق‌العاده را برای ما به ارمغان آورد. روحش شاد.

سرویس آنلاین MUBI نیز با انتشار تصویری از دمی با آنتونی هاپکینز از صحنه فیلمرداری «سکوت بره‌ها» یاد او را گرامی داشت.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اسکرین دیلی، جاناتان دمی سازنده «سکوت بره‌ها» در سال ۱۹۹۱ است. این فیلم دلهره‌آور که درباره پزشکی آدم‌خوار و قاتلی روانی است، یکی از سه فیلم تاریخ سینماست که در پنج بخش اصلی جوایز آکادمی شامل بهترین فیلم، بهترین کارگردان، بهترین بازیگر مرد برای آنتونی هاپکینز، بهترین بازیگر زن برای جودی فاستر و بهترین فیلمنامه اقتباسی برنده اسکار شد. «ریکی و فلش»‌ آخرین فیلم او بود که با بازی مریل استریپ و کوین کلاین سال۲۰۱۵ اکران شد.

مقاله قبلیخطر از بیخ گوش فوتبال ایران گذشت
مقاله بعدینوع جدیدی از نور در آسمان کشف شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.