وی پس از مشاهده نظراتی که در رسانه‌های ایران نوشته شده است با ارایه مطلبی در صفحه توییترش نسبت به این مساله واکنش نشان داد.

ژیل ژاکوب رییس 84 ساله جشنواره سینمایی کن که امسال برای آخرین بار این مسئولیت را برعهده دارد در توئیترش نوشت: این من بودم که برای روبوسی با مادام حاتمی جلو آمدم. در آن لحظه او برای من تجسمی از همه سینمای ایران بود… این اتفاقات برای یک رسم معمول غربی ایجاد شده است.

لیلا حاتمی که امسال به عنوان یکی از گروه داوری در کن حضور دارد، روز یکشنبه با گروه داوری با ژیل ژاکوب مدیر جشنواره ملاقات کرد. در این دیدار آنها با یکدیگر دست دادند و روبوسی کردند.

دیروز معاون وزیر ارشاد با محکوم کردن این عمل، حاتمی را نماینده زن ایرانی در این جشنواره خواند که باید شان ایران را حفظ کند.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، علاوه بر این خبرگزاری فرانسه در این باره نوشت: لیلا حاتمی بازیگر زن ایرانی با روبوسی با رییس فستیوال جشنواره کن، مقامات تهران را عصبانی کرد.

خبرگزاری فرانسه همچنین نوشت: لیلا حاتمی در یک خانواده سینمایی به دنیا آمده و با بازی در فیلم «جدایی» ساخته اصغر فرهادی و تنها فیلم ایرانی که برنده جایزه اسکار شده، در سطح جهانی شناخته شد.

مقاله قبلیآزادی محمد نوری زاد در فرودگاه تهران و بازگشت مجدد وی به شیراز
مقاله بعدیجکی چان در پروژه «ردیابی» شرکت می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.