مجید مظفری با تسلیت به خانواده‌های دریانوردانی که در حادثه کشتی سانچی جان خود را از دست دادند، گفت: مطمئن هستم روح این عزیزان شاد و آزاد و به زلالی آب دریاست و به جاست که مردم بدانند این افراد زحمات و خطرات زیادی را هنگامی که روی کشتی هستند، متحمل می‌شوند.

بازیگر فیلم‌های «جنگ نفت‌کش‌ها» و «کشتی آنجلیکا» در پی جان باختن دریانوردان حادثه کشتی «سانچی» با توجه به تجربه بازیگری خود و حضور در کشتی و دریا بیان کرد: اصولا کشتی‌هایی که بارشان محموله‌هایی چون نفت است، وضعیت خیلی خطرناکی دارند چون کسانی که در این کشتی‌ها سفر می‌کنند با گازهایی مواجه هستند که از بنزین هم سمی‌تر و خطرناک‌تر است و مثل یک بمب متحرک روی آب می‌ماند.

او گفت: دوستانی که روی چنین کشتی‌هایی کار می‌کنند، خیلی خیلی زحمت می‌کشند و جان خود را کف دستشان گذاشتند. آن‌ها در طول شب‌ها و روزهایی که روی کشتی هستند با اتفاقات گوناگونی مثل طوفان درگیر می‌شوند و همچنین در مواردی مشکلات جسمی هم پیدا می‌کنند، از طرفی دیگر پس از مدتی کارشان عادی می‌شود و به آدم‌هایی حساس تبدیل می‌شوند؛ آدم‌هایی که دور از خانواده هستند و به هیچ جایی دسترسی ندارند، حتی محوطه‌ای که در آن می‌توانند تردد کنند بسیار محدود است و حضور در چنین فضایی تحمل و صبوری زیادی می‌خواهد که یک نفر روزها، هفته‌ها و ماه‌ها در دریا صبح را به شب برساند و وقتی صبح از خواب برمی‌خیزد باز هم اطرافش فقط آب باشد.

مظفری با اشاره به تجربه‌های بازیگری خود ادامه داد: من این وضعیت را تجربه کردم که پس از سپری کردن زمانی طولانی در کشتی، وقتی خشکی می‌دیدیم شوق و شعف زیادی در ما ایجاد می‌شد و درک کرده‌ام که طبیعت دریا طوری است که آدمی به خدا خیلی نزدیک می‌شود و از آنجا که اطرافتان را آب می‌گیرد شما نقطه پرگار می‌شوید.

این بازیگر گفت: من مطمئن هستم روح دریانوردان این کشتی آزاد و به زلالی آب دریاست و خیلی متأسفم از واقعه‌ای که رخ داده است. به خانواده‌های آن‌ها تسلیت می‌گویم و امیدوارم صبوری کنند به ویژه خانواده آن زوج عزیزی که هر دو با هم در این کشتی حضور داشتند چرا که می‌دانم اگر دریانوردی بخواهد همسرش را در سفر همراه داشته باشد با چه قوانین و پیگیری‌های سختی روبروست.

او افزود: با این حال ما نیز باید بیشتر توجه کنیم چون این افراد در زمان جنگ، نفت را از مملکت می‌بردند تا چرخ اقتصاد بچرخد و کاری بزرگ انجام می‌دادند، درست همانند کسانی که در خط اول جبهه می‌جنگیدند و مردم باید بدانند دریانوردان زحمت زیادی می‌کشند و هر لحظه از زندگی‌شان پر از مخاطره است، در حالی که ما در شهر باک‌های بنزین خود را با ماشین‌های تک سرنشین پر می‌کنیم و وقتی هم اتفاقی می‌افتد به بنزین و انرژی‌هایی که داریم پناه می‌بریم، اما توجه نمی‌کنیم که چطوری همین بنزین حمل می‌شود و به دست ما می‌رسد و فقط بی‌محابا از آن‌ها استفاده می‌کنیم.

 سینمای ایران در دهه‌های گذشته فیلم‌هایی را در تاریخ خود ثبت کرده که داستان آن در کشتی و دریا می‌گذشته است که از آن جمله به «کشتی آنجلیکا»، «جنگ نفت‌کش‌ها»، «راه آبی ابریشم»، «ناخدا خورشید» می‌توان اشاره کرد.

به گزارش ایسنا، در تاریخ ۱۶ دی‌ماه ۱۳۹۶ یک فروند نفتکش ایرانی با یک فروند کشتی چینی، برخورد کرد که باعث حریق نفتکش ایرانی و مفقود شدن ۳۲ پرسنل آن (۳۰ ایرانی و دو بنگلادشی) شد و امروز 24 دی‌ماه رئیس سازمان بنادر و دریانوردی جان باختن ۳۲ پرسنل نفتکش “سانچی” در آبهای چین را تایید کرد.

مقاله قبلیاز بیست و ششم دیماه ۱۳۵۷تا …؟! محترم مومنی روحی
مقاله بعدیآیا شهاب‌سنگ در هرم جیزه وجود دارد؟
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.