روزنامه واشنگتن‌پست با نگاهی به اظهارات اخیر مقامات ایران از تغییر لحن تهران نسبت به مساله سوریه خبر داده است. در همین حال این روزنامه ابراز تردید می‌کند که این تغییر لحن نشانه‌ای از تغییر در سیاست‌های ایران باشد.

روزنامه آمریکایی واشنگتن‌پست روز گذشته پنج‌شنبه (۵ سپتامبر/۱۴ شهریور) از تغییر لحن تهران درباره سوریه خبر داد. این روزنامه نوشت که گروه سیاست‌گذاری خارجی ایران در دولت جدید حسن روحانی حتی وقتی در حمایت از سوریه، هم‌پیمان دیرینه خود سخن می‌گوید٬ از لحن تقابل‌جویانه دوری می‌کند.

به گزارش صدای آلمان، واشنگتن‌پست به آن‌چه حسن روحانی٬ رئیس‌جمهور ایران روز چهارشنبه گفت اشاره کرده است که هر چند از ثبات و امنیت در سوریه سخن گفت اما هیچ پیشنهادی در حمایت نظامی از بشار اسد در صورت وقوع جنگ مطرح نکرد.

روحانی که در چهاردهمین اجلاس رسمی دوره چهارم مجلس خبرگان رهبری سخن می‌گفت با تاکید بر این‌که ایران می‌داند شروع جنگ و حمله به سوریه چه مشکلاتی را برای کل منطقه به وجود خواهد آورد٬ از اقدامات سیاسی و بین‌المللی تهران برای جلوگیری از این موضوع یاد کرد. وی در نهایت گفت که “اگر برای مردم سوریه مشکلاتی بوجود آید جمهوری اسلامی ایران به وظایف دینی و نوع‌دوستانه خود برای کمک غذایی و دارویی به مردم سوریه اقدام خواهد کرد.” او از وجود بحران شدید در سوریه سخن گفت و هر گونه حمله نظامی در منطقه خصوصا علیه سوریه را محکوم کرد.

با این‌همه واشنگتن‌پست ابراز تردید می‌کند که تغییر لحن در تهران لزوما به معنای تغییر رویکرد بنیادین ایران در موضوع سوریه باشد. این روزنامه از ایران در کنار روسیه همچنان به عنوان یکی از مهم‌ترین هم‌پیمانان بشار اسد، رئيس جمهور سوریه و منبعی برای حمایت‌های تجهیزاتی و اطلاعاتی از این کشور نام می‌برد.

 روزنامه یادشده اشاره‌ای دارد به این‌که مقامات ایران کماکان شورشیان سوریه را “تروریست” خطاب می‌کنند. روحانی نیز در سخنان خود هرچند صرفا از حمایت‌های دارویی و غذایی از مردم سوریه نام برد اما مهم‌ترین مشکل سوریه را “دخالت های خارجی و میدان دادن به تروریست‌ها در این کشور” خواند.

 برخی از اعضای کنگره آمریکا در روزهای اخیر هشدار داده‌اند که هر گونه حمله نظامی به سوریه می‌تواند واکنش تلافی‌جویانه از سوی ایران یا هم‌پیمان آن٬ حزب‌الله لبنان را در پی داشته باشد. باراک اوباما٬ رئیس‌جمهور آمریکا در پی جلب اجماع داخلی و جهانی برای حمله به سوریه است. این حمله که در حال حاضر مجوز آن از سوی کمیته روابط خارجی سنای آمریکا صادر شده و برای اجرایی شدن نیاز به تصویب کل کنگره دارد قرار است واکنشی به حملات شیمیایی ۲۱ اوت به شهروندان سوری باشد که بر اثر آن بیش از ۱۴۰۰ نفر کشته شدند.

واشنگتن‌پست در گزارش خود به پخش برنامه‌هایی در رادیو و تلویزیون دولتی ایران درباره حمله شیمیایی صدام حسین، رئیس جمهور وقت عراق در طول سال‌های جنگ ایران و این کشور اشاره می‌کند و آن را درست زمانی که صحبت از حمله شیمیایی اخیر در سوریه است نشانه‌ای دیگر از تغییرات می‌داند.

 علی اکبر هاشمی رفسنجانی٬ رئيس مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز در نواری که به او نسبت داده شده علنا می‌گوید حکومت سوریه علیه مردم خودش سلاح شیمیایی به کار برده و چنین حکومتی نمی‌تواند عاقبت خوشی داشته باشد.

 واشنگتن‌پست می‌نویسد، اگرچه ایران نظیر دیگر هم‌پیمانان رژیم اسد این گزینه را نیز مطرح می‌کند که احتمال آن وجود دارد حمله شیمیایی ۲۱ اوت از سوی شورشیان صورت گرفته باشد اما حمایت خود از اسد را کم‌تر اعلام می‌کند. این روزنامه به اظهار نظر برخی مقامات ایران در روزنامه‌های داخلی مبنی بر این‌که حمایت تهران از اسد مطلق و بی‌قید و شرط نیست اشاره کرده است.

مقاله قبلیپایان اعتصاب غذای حسین رونقی و ادامه اعتراض وی به صورت اعتصاب درمان
مقاله بعدیآیا اظهارات مغایر با مصالح رژیم، توسط رفسنجانی عمدی بوده است؟!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.