بازیگر سرشناس استرالیایی که با بازی در نقش ولورین به شهرت جهانی رسید در مراسم افتتاحیه جهانی فیلمش در جشنواره فیلم برلین برای همیشه با این نقش خداحافظی کرد.

با اولین نمایش جهانی فیلم «لوگان» در برلیناله، هیو جکمن در نشست مطبوعاتی فیلم شرکت کرد و با نقشی که ۱۷۷ سال در درونش بود و با وی زندگی کرده بود خداحافظی کرد.

جکمن گفت: فکر می‌کنم به قلب این شخصیت دست یافته بودم.

به این ترتیب جکمن می‌تواند پنجه‌های آهنی را برای همیشه کنار بگذارد.

وی نخستین بار در فیلم «مردان ایکس» ساخته برایان سینگر در سال ۲۰۰۰ در نقش ولورین ظاهر شد و در طی این مدت با میلیون‌ها طرفدار این شخصیت که از کمیک بوک‌های مارول بیرون آمده ارتباطی نزدیک داشت. او در فیلم‌های بعدی که این شخصیت در آن حضور داشت نیز بازی کرد و آخرین حضور او در نقش ولورین با فیلم «لوگان» انجام شد که روز جمعه برای نخستین بار در برلین روی پرده رفت.

بازیگر استرالیایی گفت: من این شخصیت را در وجودم دارم و به همین دلیل نمی‌توانم بگویم دلم برایش تنگ می‌شود زیرا او جایی نمی‌رود. او همیشه با من خواهد بود.

2381424

در نشست مطبوعاتی این فیلم جیمز منگولد کارگردان فیلم «لوگان» و پاتریک استوارت بازیگر نقش پروفسور چارلز خاویر نیز حضور داشتند.

استوارت در این نشست درباره برکسیت هم صحبت کرد و گفت بیش از نیمی از بریتانیایی‌ها به خروج از اتحادیه رای ندادند. او یک شوخی هم کرد و به جای برکسیت از برک‌فست به معنی صبحانه استفاده کرد و بعد گفت: رای ندادند؛ چون هضم کردن چنین چیزی خیلی سخت است.

استقبال به این گرمی از فیلمی آمریکایی در برلین کمتر پیش آمده و گزارشگران در این نشست خیلی جدی از این فیلم ابرقهرمانی تمجید کردند.

داستان فیلم در سال ۲۰۲۹ می‌گذرد که خشونت همه جا را دربرگرفته است.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، هیو جکمن در حالی با این نقش خداحافظی کرد که گفت معتقد است فیلم «لوگان» بهترین تجلیل از این شخصیت بود. او این فیلم را به یک نامه عاشقانه برای هواداران ولورین تشبیه کرد.

www.etonline.com

مقاله قبلییاد «بانی و کلاید» در پنجاهمین سال ساخته شدنش زنده می شود
مقاله بعدیبازیگران نقش سیمبا و موفاسا معرفی شدند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.