این روزها انیمیشنی با عنوان «منِ حقیر2» یکه تاز فروش سینماهای آمریکا است. انیمیشنی که همان طور که از نامش هم برمی آید قسمت دوم فیلمی است با عنوان «من حقیر» یا «من نفرت انگیز» که در سال 2010 روی پرده رفته بود.

روزنامه ایران گزارش داد؛ به مانند قسمت قبل کارگردانی قسمت جدید این انیمیشن هم برعهده زوج «پیر کافین»- «کریس رنود» است و فیلمنامه کار هم توسط «کِن دائوریو» و «سینکو پل» نگارش شده است. داستان «من حقیر2» درباره قرارگیری کاراکتر اصلی آن «گرو» در مسیر یافتن نوعی ماده جهش زا موسوم به «پی.اکس-14» است که توانایی آن را دارد که موجودات زنده را به هیولاهایی فناناپذیر و خطرناک بدل کند.

نکته جالب درباره این انیمیشن آن است که یک هنرمند ایرانی الاصل به نام «نسیم پدراد» به عنوان دوبلور یکی از نقشهای مکمل کار حضور داشته است.

نسیم پدراد که 32 سالی سن دارد متولد تهران است اما زمانی که بیشتر از دو سال سن نداشته به همراه والدین خود آراسته امانی و پرویز پدراد به ایالات متحده مهاجرت کرده و در ایروین کالیفرنیا سکونت گزیده است.

وی بعد از فارغ التحصیلی از دبیرستان یونیورسیتی ایروین و مدرسه تئاتر یو.سی.اِل.اِی، کار بازیگری خود را از سال 2005 آغاز کرده و بعد از حضور در یک سری کار کوتاه و چند مجموعه تلویزیونی در فاصله زمانی سالهای 2009 تا 2012 با ایفای نقش در مجموعه زنده تلویزیونی «شوی یکشنبه شبها» از محصولات شبکه اِن.بی.سی.در کانون توجه قرار گرفت.

نسیم که به اندازه انگلیسی بر زبان فارسی هم تسلط دارد، فعالیت صداپیشگی خود را نیز از سال 2012 و با حضور در گروه دوبلورهای انیمیشن «لوراکس» آغاز کرد و حالا «منِ حقیر2» دومین تجربه او به عنوان صداپیشه است. در «من حقیر2» نسیم پدراد به جای کاراکتری به نام «جیلیان» صحبت کرده است.

«جیلیان» در همسایگی کاراکتر اصلی فیلم «گرو» زندگی می کند و هم اوست که ترتیب ملاقات «گرو» با یک زن سطحی و جلف به نام «شانون» را می دهد! پدراد در فیلمهای «دیکتاتور»(2012) و «بدون اتصال به هیچ ریسمانی»(2011) هم نقشهای کوتاهی را ایفا کرده است. تازه ترین فعالیت بازیگری او نیز در فیلمی ترسناک به نام «شپش» در حال انجام است.

نسیم پدراد (به انگلیسی: Nasim Pedrad)‏ متولد ۱۸ نوامبر ۱۹۸۱ تهران، بازیگر هالیوود و عضو کادر برنامهٔ ساتردی نایت لایو است.

او اهل ارواین، کالیفرنیا است، و دانش آموخته رشته تئاتر از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس است.

نام پدر او پرویز پدراد و مادر او آراسته امانی است،انها در سال 1984 زمانی که نسیم 2 ساله بود به امریکا مهاجرت کردند او همچنین در سریال ER نقش ایفا کرده است.وهم چنین به گویندگی در انیمیشن لوراکس و من نفرت‌انگیز ۲ اشاره کرد.

از نقش‌هایی که او در برنامه SNL ایفا نموده می‌توان نقش «همسر محمود احمدی‌نژاد در نیویورک» را نام برد.

مقاله قبلیغرق شدن مهاجران ایرانی و افغان در نزدیکی جزیره کریسمس
مقاله بعدیعسگراولادی، موسوی و کروبی را تهدید کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.