همگام با سنفونی حقوق بشری بر ضد رژیم ایران

0
94

دکتر کاوه احمدی علی آبادی

عضو هئیت علمی دانشگاه آبردین با رتبه پروفسوری

عضو جامعه شناسان بدون مرز(ssf)

اقدام درخور نمایندگان پارلمان اروپا در گنجاندن معیارهای حقوق بشری برای هر نوع پیشرفت مراوده با حکومت ایران با اقدام مناسب و تکمیلی دولت بریتانیا در تکمیل فهرست سیاه ناقضان حقوق بشر رژیم، راهکاری است که باید در دستور کار کلیه دولت های اروپایی و غربی قرار گیرد. تنها ملاحظاتی باید پیرامون شان صورت گیرد.

افزودن نام افراد جدیدی به لیست نباید همراه با حذف تعدادی دیگر باشد. این باعث می شود که ناقضان حقوق بشر حکومت ایران، فکر نکنند که جنایات و ستم های شان مشمول مرور زمان می شود و فراموش می گردد. اشخاصی که به لیست سیاه رژیم اضافه می شوند، نباید تنها شامل اصطلاحاً “گاوهای پیشانه سفید” رژیم شود و باید طیفی بسیار وسیع تر را در برگیرد. هم بازجویان، روسای زندان ها و دادستان ها، هم قوه قضاییه و به خصوص مقامات امنیتی رژیم ایران. چون نامسئولان امنیتی رژیم سال هاست برای تأمین امنیت مردم، خود بزرگترین ناقضان امنیت شهروندان و حقوق بشر هستند که باید تصور نکنند از چشمان ناظران حقوق بشر پنهان مانده و از دست عدالت می توانند فرار کنند. دولت های اروپایی و غربی باید لیست ناقضان حقوق بشر در ایران را بر اساس لیست سیاهی که احمد شهید دارد، تکمیل کنند و احمد شهید باید در ارتباط دائم با فعالان حقوق بشر در داخل و خارج ایران، به لیست سیاه سابق اش، اسامی جدیدی بیافزایند. دولت های غربی نیز باید در این لیست سیاه، اسامی بالاترین و مطرح ترین رهبران و مقامات رژیم ایران را (بدون کوچکترین ملاحظه نسبت به نام یا سمت شان) علناً بیاورند تا در رسانه ها به اطلاع همگان برسد و رسوا شوند و در تاریخ ثبت گردد و هم لیستی از ناقضان “عامل” رژیم که کمتر مشهورند، اما بازجویی، شکنجه و اعدام ها توسط ایشان صورت می گیرد. این لیست دوم باید پنهان باشد و خاطیان ندانند که شناسایی شده و قرار است دستگیر شوند و به محض ورود به خارج از کشور باید دستگیر و برای محاکمه به مقامات ذی ربط سپرده شوند. این احساس تعلیق برای کلیه عامران جنایات رژیم، احساس ناامنی قوی به وجود می آورد که آنانی نیز که حتی شناسایی نشده اند، از تردید نسبت به وضعیت شان نگران شده و در ترس سپری کنند. این باعث می شود بفهمند که واکنش های بر ضد نقض حقوق بشر تنها به گفتار و اعتراض محدود نمی شود، بلکه در زمان مقتضی به دستان عدالت سپرده می شوند، همان گونه نازی ها و سایر جنایتکاران از کشورهای مختلف در نهایت محاکمه و مجازات شدند. علاوه بر آن، باید “تداوم نقض حقوق بشر” به عنوان یک معیار جهت افزایش مجازات ها در نظر گرفته شود و فرق است بین کسی که سه دهه است در جنایات و نقض حقوق بشر در ایران دست دارد با کسی که ۲ یا ۳ سال در لیست سیاه قرار گرفته است. درضمن، به لیست سیاه رژیم ایران باید اسامی پاسدارانی از حکومت ایران که در سرکوب و کشتار مردم در سوریه نقش دارند، افزوده شود.

اقدام نهادهای مستقل حقوق بشری و فعالان حقوق بشری در سراسر دنیا در برگزاری کمپین برای کسانی که در ایران به مرگ یا احکام سنگین و ظالمانه محکوم می شوند باید تداوم یابد و از یک سوی وجدان های بیدار را فراخوان اند و از سویی دیگر، پی در پی چون سیلی بر گوش رژیم نواخته شود. ما باید این سنفونی جهانی بر علیه جنایت و انواعی از نقض حقوق بشر در ایران را هر چه گسترده تر و هر چه رساتر سازیم.

مطلب قبلیخودمختاری کردستان سوریه؛ با کمک یا بدون کمک دیگران!
مطلب بعدیجزئیات تکان دهنده از ضرب و شتم زندانیان سیاسی
دکتر کاوه احمدی علی آبادی
دکتر کاوه‌ احمدی‌ علی‌آبادی‌ تاکنون تحصیلات دانشگاهی را در مقطع دکترای جامعه شناسی (Ph.D) با عنوان دانشجوی ممتاز از تگزاس و مقطع فوق‌ دکترای‌ (Post Doctoral of Philosophy) فلسفه‌ علم‌ به همراه گواهی "ارزیابی کمال" از دانشگاه‌ آبردین‌ (Aberdeen) در داکوتای‌ جنوبی‌ آمریکا به پایان رسانده و و اینک عضو هیئت علمی (ACADEMIC BOARD) دانشگاه آبردین (ABERDEEN) با رتبه پروفسوری (PROFESSORSHIP) است. ایشان موفق به دریافت درجه دانشمندی (scientist) در رشته فلسفه علم با رساله "روش شناسی علم و فلسفه" و انتخاب به عنوان دانشمند برجسته (Distinguished scientist) سال 2008 از طرف دانشگاه آبردین شدند. دارای 14 عنوان کتاب چاپ شده، 6 عنوان در نوبت چاپ، بیش از 45 پژوهش و مقاله علمی از کنفرانس ها و همایش های ملی و بین المللی و فراتر از 120 عنوان مقاله در نشریات کثیرالانتشار بوده و دارای 11 جایزه و لوح تقدیر و سپاس از جشنواره ها و مراکز علمی و آکادمی مختلف است. در حال حاضر ایشان عضو جامعه شناسان بدون مرز (Sociologists without borders (ss هستند.