مل گیبسون و مارک والبرگ بار دیگر در یک فیلم با عنوان «خطر پرواز» با هم همکاری می‌کنند.

گیبسون که پس از ساخت «ستیغ هکسا» بار دیگر روی صندلی کارگردانی می‌نشیند این فیلم را با بازی مارک والبرگ می‌سازد. این ۲ در فیلم «پدر استو» با هم جلوی دوربین رفته بودند.

«خطر پرواز» برای لاینزگیت ساخته می‌شود و گیبسون این پروژه را برای ارایه به کن می‌برد.

والبرگ در این فیلم قرار است در نقش خلبانی بازی کند که یک جنایتکار خطرناک را برای محاکمه می‌برد.

سال ۲۰۲۱ گیبسون خبر داده بود که به صندلی کارگردانی باز می‌گردد و قرار است قسمت پنجم فیلم اکشن کمدی «سلاح مرگبار» را بسازد.

از آثار شاخص گیبسون به عنوان کارگردان می‌توان به فیلم‌های «شجاع‌دل»، «مصائب مسیح» و «آپوکالیپتو» اشاره کرد. گیبسون پس از ۱۰ سال وقفه، با فیلم «ستیغ هکسا» به عرصه کارگردانی بازگشت. این فیلم با اقبال منتقدان و فروشی خوب روبه‌رو شد و دومین نامزدی او را برای جایزه اسکار بهترین کارگردانی به همراه آورد.

رسانه های هنری به نقل از ورایتی نوشنتد، به عنوان بازیگر او در سال ۲۰۲۲ در ۷ فیلم نقش‌آفرینی کرد که «پدر استو»، «روی خط» و «آخرین نگاه‌ها» از جمله آنها بود و برای ۲۰۲۳ فیلم «پسرهای تابستان» را در مرحله پس از تولید دارد.

در «پدر استو» که اوایل سال ۲۰۲۲ اکران شد مارک والبرگ در نقش یک بوکسور بازی کرده و گیبسون در نقش پدر وی ظاهر شده است. در کمدی «خونه بابا» یک و ۲ نیز این ۲ در نقش پدر و پسر بازی کرده بودند.

مقاله قبلیهشدار به خطرات تبادلات غیرقانونی با جمهوری اسلامی توسط گروه هفت
مقاله بعدیبازداشت ۹ نفر به ظن تلاش برای کودتای تحت هدایت جمهوری اسلامی در جمهوری آذربایجان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.