فارست ویتاکر و کمپانی تولید وی با آمازون قرارداد تولید بست.

فارست ویتاکر نیز با آمازون قرارداد بست تا از طریق کمپانی «سیگنیفیکنت پروداکشنز» که در آن با نینا یانگ بونژووی همراه است برای آمازون استودیوز سریال تلویزیونی بسازد.

این کمپانی که از سال ۲۰۱۰ کار خود را شروع کرده با هدف تمرکز بر تنوع در برابر و پشت دوربین فعالیت می‌کند. مهمترین محصول تولیدی این کمپانی فیلم تحسین شده «ایستگاه فروت‌ویل» به کارگردانی رایان کوگلر بوده است.

این ۲ شریک با صدور بیانیه‌ای از همکاری با آمازون استودیوز برای ساخت محصولات تلویزیونی ابراز خرسندی کردند.

ویتاکر که برای بازی در فیلم «آخرین پادشاه اسکاتلند» برنده جایزه اسکار شده است، بنیان‌گذار مؤسسه صلح و توسعه ویتاکر در سال ۲۰۱۲ است که مخصوص کمک به مردمی از هر سن، جنس، ملیت و یا باوری است که به دلیل خشونت تحت تأثیر قرار گرفته‌اند.

وی به‌ خاطر ایفای نقش دیکتاتور اوگاندایی یعنی ایدی‌امین، در فیلم آخرین «پادشاه اسکاتلندی» در سال ۲۰۰۶ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را به‌ دست آورد. وی چهارمین بازیگر مرد سیاه‌پوست بعد از سیدنی پواتیه، دنزل واشنگتن و جیمی فاکس است که به این جایزه دست پیدا کرده است.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، این بازیگر، کارگردان و تهیه‌کننده آمریکاییِ آفریقایی‌تبار که جوایز گلدن گلوب، اِمی و جشنواره کن را هم در کارنامه دارد بازیگر فیلم‌هایی چون «گوست داگ: سلوک سامورایی»، «پیشخدمت»، «زولو»، و «پلنگ سیاه» بوده است.

مقاله قبلیلبه یک کهکشان مارپیچی از قاب دوربین ناسا
مقاله بعدیچهاردهم امرداد ۱۳۸۵خورشیدی، انقلاب مشروطیت! بقلم بانو محترم مومنی روحی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.