کوئینتین تارانتینو با به نمایش گذاشتن قسمت کوتاهی از فیلم جدید خود به نام «هشت نفرت‌انگیز» برای هزاران طرفدار فیلم در جشنواره کامیک – کان سن‌دیئگو، اعلام کرد که انیو موریکونه آهنگساز «روزی روزگاری در آمریکا» پس از چهل سال، دوباره برای یک فیلم وسترن آهنگ خواهد ساخت.

استفاده از موسیقی متن اورجینال در فیلم «هشت نفرت‌انگیز» برای تارانتینو، که معمولا از موسیقی دیگر فیلم‌ها در آثار خود استفاده کرده، یک تغییر مسیر محسوب می‌شود.

کارگردان «بیل را بکش» گفته که تنها زمانی خود را یک کارگردان فیلم‌های وسترن خواهد شمرد، که سه فیلم را در این سبک کارگردانی کرده باشد.

با احتساب «جانگو» و «هشت نفرت‌انگیز» او با تبدیل شدن به یک کارگردان تمام عیار وسترن تنها یک فیلم دیگر فاصله دارد. همکاری خالق موسیقی متن «خوب، بد، زشت» در ساخت یک فیلم وسترن برای هر کارگردانی یک امتیاز بزرگ خواهد بود.

تارانتینو همچنین اعلام کرد که فیلم «هشت نفرت‌انگیز» همین کریسمس، به صورت 70 میلیمتری در برخی از سالن‌های سینما اکران خواهد شد. او با اعلام این خبر گفت :«من طرفدار پخش دیجیتال فیلم‌ها نیستم.»

به گزارش خبرآنلاین؛ در این کنفرانس جمعی از بازیگران فیلم نیز در کنار تارانتینو حضور داشتند. بروس درن یکی از بازیگران فیلم در تمجید از تارانتینو گفت:« کوئینتین توجه بسیار زیادی به جزئیات دارد. تنها کسی که در تاریخ سینما در این مورد توانایی رقابت با او را دارد، کارگردان نامدار ایتالیایی، لوکینو ویسکونتی است.»

مقاله قبلیسومین جلسه دادگاه جیسون رضاییان باز هم به صورت غیرعلنی برگزار شد
مقاله بعدیاعلام نتیجه مذاکرات هسته‌ای ایران در وین به سه‌شنبه موکول شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.