بیل پاکستون که 25 سال پیش در هنر سینما مطرح شد اما پس از آن حرکت کندی در این عرصه داشته، در فیلم جدیدی به نام «سرقت بزرگ اتومبیل» روبروی دانیل رادکلیف، هری پاتر معروف جهان سینما که دیگر آن کودک 15 سال پیش نیست و یک جوان برنا است ایفای نقش خواهد کرد.

در این فیلم پاکستون ایفاگر رل یک حقوقدان است که می‌کوشد روند خشونت را در بازیهای ویدیویی متوقف و بهتر بگوییم بازیهای خشن ویدیویی را از دستور کار خارج و از بدآموزی‌های موجود در این زمینه جلوگیری کند.

اخبار تهیه این فیلم و همبازی شدن پاکستون «در آستانه پیری» با رادکلیف جوان در حالی واصل می‌شود که گفته می‌شود رادکلیف می‌خواهد در فیلمی دیگر رل سام هاورز را ایفا کند که موسس و رییس شرکت تولید کننده بازیهای ویدیویی راک استار است.

هاورز در درجه اول به خاطر محبوب سازی یک بازی ویدیویی به نام GTA مشهور است که آن را از بزرگترین فرانچیزهای بازیهای ویدیویی می‌شناسند ولی در عین حال او را متهم به بیشتر کردن حجم خشونت‌ها در این بازیها هم کرده‌اند.

بانی فیلم گزارش داد؛ آخرین فیلم‌های قبلی پاکستون «خزنده شب» و «لبه فردا» بوده‌اند که در اولی با جیک گلینهال و در دومی با تام کروز همبازی شده است.

مقاله قبلیزخمی‌شدن حداقل۲۰ مهابادی در تظاهرات دیروز
مقاله بعدیتیم ملی کشتی آزاد ایران با ۷ مدال طلا، نقره و برنز قهرمان آسیا شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده