آتش‌سوزی‌های پی‌درپی در جنگل‌های شیلی سطح بسیاری از زیستگاههای طبیعی را از بین برده است، اما هنوز کسانی هستند که به احیای این مراتع سرسبز امید دارند.

در ژانویه سال ۲۰۱۷، آتش‌سوزی‌های متعدد در منطقه مرکزی شیلی در مائوله بیشتر از ۴۵۷ هزار هکتار از جنگل‌های این منطقه را از بین برد و تنها یک زمین سوخته برجای ماند. اما امید به زنده کردن دوباره این جنگل باعث شده آدم‌ها و حیوانات در کنار هم برای احیای آن تلاش کنند.

سه سگ گله به همراه زن‌هایی که در منطقه مرزی و نگران محیط زیست هستند، از ماه مارس تلاش زیادی برای زنده کردن جنگل‌ها داشته‌اند، آن‌ها که از میزان سخت بودن کاری که قصد دارند انجام دهند، خبر داشتند؛ با کامیون به بخش‌های مختلف جنگل می‌روند و سگ‌ها را به همراه جلیقه‌های مخصوصی که بر تن دارند و در جیب‌های آن پر از دانه‌های گیاهان است به جنگل می‌فرستند. سگ‌ها تنها در این مناطق می‌دوند و با این‌کار دانه‌های گیاهان را در منطقه پخش می‌کنند.

2520792

تورس یکی از زنانی است که همراه با سگ‌ها حرکت یم‌کند، او می‌گوید: «این سگ‌های گله به دلیل سرعت و هوشی که دارند، برای این کار بهترین هستند. آن‌ها یاد گرفته‌اند تا زمانی‌که جیب‌های جلیقه خود را خالی نکرده‌اند، برنگردند. همچنین سگ‌ها روزانه می‌توانند ۳۰ کیلومتر از زمین را پوشش دهند و در حدود هشت کیلوگرم بذر را پخش کنند، در حالی انسان با پای پیاده تنها می‌تواند سه کیلومتر را پوشش دهد.»

نکته‌ای که این گروه را به کار کردن هر روز ترغیب می‌کند، این است که در همین مدت برخی از مناطقی که روزهای اول بذرها را پخش کرده‌اند در مدت زمان بهار و تابستان جوانه زده‌اند، از همین رو آن‌ها کار را با جدیت ادامه می‌دهند تا بتوانند تمام مناطق را 2520791 کنند.

به گزارش مهر؛ جنگل با یک آتش‌سوزی و در مدت زمان چند ساعت از بین می‌رود، در حالیکه سبز شدن دوباره درخت‌ها سال‌ها زمان می‌برد، با این حال لازم است کسی دست به کار شود تا جنگل‌ها دوباره سرسبز شوند.

مقاله قبلی«کوپال» از جشنواره‌ای در آمستردام جایزه گرفت
مقاله بعدیشورای ولایتی غور جمهوری اسلامی را به ناامن ساختن غرب افغانستان برای تخریب بند سلما متهم ساخت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.