شیرین عبادی، نخستین زن ایرانی برنده جایزه صلح نوبل برای فعالیت های بشردوستانه، می گوید تلاش برای اصلاحات در ایران تحت حکومت جمهوری اسلامی بی فایده است، و مردم به تغییر رژیم نیاز دارند.

تلاش ایرانی ها برای تغییر رژیم، عنوان گزارش مشروحی است که روزنامه آمریکائی نیویورک پست امروز در پی مصاحبه ای که شیرین عبادی فعال حقوق بشر وبرنده جایزه صلح نوبل باشبکه خبری اقتصادی بلومبرگ در هین زمینه انجام داده بود منتشر کرده است.

هر دو رسانه، اظهارات خانم عبادی را نقل می کنند که گفته است اصلاحات در جمهوری اسلامی بی فایده است، ومردم ایران خواستار تغییر رژیم هستند.

خانم عبادی در مصاحبه ای اختصاصی با بخش فارسی صدای آمریکا شرح داد که تغییر رژیم در ایران باید چگونه عملی شود.

او  گفت هرگونه تغییر رژیمی در ایران باید در درون ایران و به وسیله خود مردم ایران صورت بگیرد و یک حکومت سکولار معدل خواست های مردم است.

خانم عبادی در همین مصاحبه هشدار داد که ارتش سایبری منعکس کننده خواست های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی،با تحریف نظراتی که او درباره علل مساعد نبودن محیط و شرایط برای سرمایه گذاری های خارجی در ایران ابراز کرده است، قصد گمراه کردن مردم را دارد.

به گزارش صدای آمریکا؛ به اعتقاد خانم عبادی تحریم های غرب باید به گونه ای وضع و اعمال شود که به تضعیف رژیم بیانجامد و به مردم آسیبی نرساند.

مقاله قبلیپرسپولیس قهرمان هفدهمین دوره رقابت‌های لیگ برتر شد
مقاله بعدیخود گوئی و خود خندی ، عجب مرد هنرمندی! محترم مومنی روحی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.