سپ بلاتر، رئیس فدراسیون جهانی فوتبال و میشل پلاتینی، رئیس فدراسیون فوتبال اروپا به مدت هشت سال از همه فعالیت‌های مرتبط با فوتبال محروم شدند.

این محرومیت ها در پی تحقیقات مربوط به مسائل اخلاقی فیفا اعمال می شود و از همین امروز لازم الاجراست.

محرومیت بلاتر ۷۹ ساله عملا به معنای پایان دوران طولانی تسلط او بر فدراسیون جهانی فوتبال است.

بلاتر سوئیسی که از سال ۱۹۹۸ رئیس فیفا بوده، پیش از این اعلام کرده بود که قصد دارد پیش از برگزاری انتخابات ریاست فیفا در ماه فوریه از سمت خود کناره گیری کند.

پلاتینی که ۶۰ ساله است بخت اصلی جانشینی بلاتر محسوب می شد و قصد داشت در انتخابات ماه فوریه نامزد این پست شود.

او که در دوران بازیگری خود سه بار مرد سال فوتبال اروپا شده بود و کاپیتان تیم ملی فرانسه بود، از سال ۲۰۰۷ ریاست فدراسیون فوتبال اروپا را به عهده داشت.

علاوه بر محرومیت هشت ساله، بلاتر به پرداخت ۵۰ هزار فرانک سوئیس و آقای پلاتینی به پرداخت ۸۰ هزار فرانک سوئیس به عنوان جریمه محکوم شده اند.

دلیل محرومیت
قاضی کمیته اخلاقی فیفا بلاتر و پلاتینی را در اتهام نقض مقررات اخلاقی فیفا مجرم شناخته است.

این اتهام به پرداخت خارج از قاعده مبلغی معادل دو میلیون دلار در سال ۲۰۱۱ به آقای پلاتینی مربوط می شود.

آنها هر دو ادعا کرده بودند که این مبلغ بر مبنای توافقی در سال ۱۹۹۸ و در ازای کارهایی پرداخت شده که پلاتینی بین سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ به عنوان مشاور برای آقای بلاتر انجام داده است.

این پرداخت در قرارداد پلاتینی ثبت نشده است، اما هر دو گفته اند که توافقی لفظی در این مورد کرده بودند که مطابق قوانین سوئیس قانونی است.

به گزارش بی بی سی؛ هانس یواخیم اکرت، قاضی آلمانی و رئیس بخش قضایی کمیته اخلاقی فیفا هفته گذشته جلسه بررسی اتهامات بلاتر و پلاتینی را برگزار کرد.

اتهامات آنها شامل عدم همکاری با بازپرسان کمیته اخلاقی، حساب سازی و تضاد منافع بوده است.

مقاله قبلیپایان دیدار ٣ روزه رئیس مجلس سنای فرانسه از تهران
مقاله بعدیپرداخت یک میلیارد تومان پول توسط سعید مرتضوی به برخی از نمایندگان مجلس
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.