فائزه عبدی‌پور همسر محمد شریفی‌مقدم درویش گنابادی زندانی گفت همسرش به همراه هفت درویش زندانی دیگر صبح روز ۲۲ آذر ماه پس از «۱۰۵ روز حبس در سلول‌های انفرادی»، به بند «امن» زندان فشافویه منتقل شدند.

کسری نوری، امیر نوری (دو برادر)، محمد شریفی مقدم، مهدی اسکندری، حسام معینی، مرتضی کنگرلو، سینا انتصاری و رضا انتصاری (دو برادر) همگی از تاریخ هفتم شهریور ماه از بقیه زندانیان درویش در زندان فشافویه جدا و به سلول‌های انفرادی منتقل شدند با این حال مسوولان قضایی و زندان فشافویه در این مدت اطلاع مشخصی درباره وضعیت آنها به خانواده‌هایشان نداده‌اند.

این هشت درویش زندانی از تاریخ چهارم شهریور تا ۲۲ آذر ۹۷ در سلول‌های انفرادی بند امن زندان فشافویه حضور داشتند. در تمام این مدت هیچ تماس تلفنی یا ملاقاتی با اعضای خانواده خود نداشته و به گفته فائزه عبدی‌پور حتی از حق هواخوری نیز در طی ۱۰۵ روز محروم بوده‌اند.

فائزه عبدی‌پور گفت:‌ «محمد در تماس تلفنی‌اش به من گفت که او بعد از ۱۰۵ روز امروز رنگ آسمان را دیده است.»

خانم عبدی‌پور با توصیف اینکه لحظه تماس همسرش هم تلخ بوده و هم شیرین، گفت: «این مدت روزهای تلخی بر ما گذشت. خبر مرگ زندانی که دیروز نیز شنیدیم بر نگرانی‌هایمان افزود. هر خبر تلخی بر نگرانی ما در تمام این ماه‌ها دامن می‌زد. ما در تمام این ۱۰۵ روز به دنبال خبر زنده بودن آنها می‌گشتیم و تماس تلفنی امروز هم بسیار خوشحال کننده و هم تلخ بود. بی‌انصافی بود این همه رنج.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ همسر محمد شریفی مقدم درباره پاسخ مسوولان قضایی و زندان فشافویه در پیگیری‌های ماههای گذشته‌شان گفت: «هفته‌های اول مسوولان زندان فشافویه به ما می‌گفتند دستور از بالا آمده و دفتر دادستانی و دفتر رییس سازمان زندان‌ها هم به ما می‌گفتند تصمیم رییس زندان است. بعدتر در پیگیری‌های خانواده‌ها مسوولان زندان گفتند بچه‌ها در زندان هستند اما نمی‌خواهند با ما صحبتی بکنند یا به ملاقات بیایند. در حالی که حق تماس تلفنی و یا ملاقات را نداشتند. ما فقط می‌دانستیم آنها داخل زندان فشافویه هستند.»

مقاله قبلینگرانی خانواده از بازداشت اصغر فیروزی بدون تماس با خانواده یا وکیل
مقاله بعدیآمریکا جمهوری اسلامی را مسئول مرگ وحید صیادی نصیری اعلام کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده