طبق تازه‌ترین گزارش شرکت مشاوره‌ای IHS مارکیت، در سال ۲۰۱۸ بودجه نظامی کشورهای دنیا افزایشی بی‌سابقه داشته است. بودجه نظامی ناتو به‌شدت بالا رفته و مخارج نظامی ایران نیز از اسرائیل و کانادا پیشی گرفته است.

طبق گزارش شرکت خدمات مشاوره‌ای “آی‌اچ‌اس مارکیت”، بودجه نظامی کشورهای سراسر دنیا در سال ۲۰۱۸ به نحو بی‌سابقه‌ای نسبت به ۱۰ سال گذشته بالا رفته است.

بر اساس این گزارش که خبرگزاری فرانسه آن را منتشر کرده است، بودجه نظامی کشورهای جهان در سال جاری با افزایشی ۹/ ۴ درصدی به یک تریلیون و ۷۸۰ میلیارد دلار رسیده است. بالاترین افزایش بودجه که شامل ۸/ ۵ درصد می‌شود را می‌توان در سازمان دفاعی ناتو دید که بیش از همه مدیون افزایش هزینه‌های نظامی آمریکاست.

بر اساس این گزارش، در سال ۲۰۱۸ هزینه‌های دفاعی کشورهای عضو ناتو بالغ بر ۹۸۹ میلیارد دلار بود. این هزینه‌ها در سال ۲۰۱۹ از هزار میلیارد (یک تریلیون) دلار نیز بیش‌تر خواهد شد.

فنلا مک‌گرتی ‌از شرکت “آی‌اچ‌اس مارکیت” می‌گوید: «اعضای ناتو بعد از گذراندن یک مرحله سخت مالی با توجه به بحران‌های رو به فزونی، شروع به افزایش بودجه دفاعی خود کردند.»

در جدول افزایش بودجه‌های نظامی دنیا در سال ۲۰۱۸ اولین رتبه با ۷۰۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار متعلق به ایالات متحده آمریکاست. بعد از آن چین با ۲۰۷ میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار قرار می‌گیرد. آلمان نیز در رده ۹ قرار دارد و بودجه نظامی آن بالغ بر ۴۴ میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار می‌شود.

بنا بر این گزارش، به‌ویژه هزینه‌های دفاعی عربستان سعودی افزایش چشمگیری یافته است. این کشور با بودجه‌ای ۵۶ میلیارد دلاری در رده پنجم این جدول قرار گرفته است.

جایگاه جمهوری اسلامی

طبق گزارش شرکت خدمات مشاوره‌ای “آی‌اچ‌اس مارکیت”، ایران از نظر هزینه‌های نظامی خود از اسرائيل و کانادا پیشی گرفته و با ۱۷ میلیارد و ۴۰۰ میلیون دلار در رده پانزدهم جدول یادشده قرار گرفته است.  محمدجواد ظریف روز ۲۳ آذر در چهارمین کنگره سراسری حزب ندای ایرانیان کل بودجه دفاعی جمهوری اسلامی را کمتر از ۱۶ میلیارد دلار اعلام کرد.

همچنین پیش‌بینی شده که در درازمدت هزینه‌های نظامی در آسیا و خاورمیانه افزایش خواهد یافت.

به گزارش دویچه وله؛ بودجه نظامی در کشورهای غرب اروپا در سال ۲۰۱۸ برای سومین بار متوالی روند صعودی طی کرده است. پیش‌بینی می‌شود که این روند بالارونده در سال ۲۰۱۹ نیز ادامه خواهد یافت. بر اساس این چشم‌انداز، بودجه دفاعی دولت آلمان نیز در سال آتی ۱۱درصد بالا خواهد رفت.

مقاله قبلیتعداد فیلم‌های مجاز به شرکت در اسکار ۹۱ عنوان اعلام شد
مقاله بعدیآمریکا از تصویب قطعنامه محکومیت نقض حقوق بشر در ایران استقبال کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.