روزنامه «اعتماد» گزارش کرده که هزینه زنده ماندن در شهر تهران روزانه پنج هزار و ۶۰۰ تومان است.

به گزارش استانبان، این روزنامه در شماره روز دوشنبه (۲۰ خرداد) خود نوشته که «هزینه ماهانه یک خانواده چهار نفره در تهران تنها از بابت حداقل مواد غذایی ضروری ۷۰۰ هزار تومان است.»

به نوشته این روزنامه «در این ۷۰۰ هزار تومان هزینه ماهانه، هزینه‌های بالای اجاره‌بهای مسکن، حمل و نقل، آب، برق، گاز، بنزین، بهداشت و درمان، آموزش، پوشاک، لوازم منزل، تفریح و کالا‌ها و خدمات متفرقه و انواع و اقسام هزینه‌هایی که خانواده‌ها روزانه با آن درگیرند، در نظر گرفته نشده است.»

این گزارش افزوده «با در نظر گرفتن میزان ضروری هر ماده غذایی مورد نیاز برای زنده ماندن و با احتساب حداقل قیمت فعلی مواد غذایی در بازارهای میوه و تر‌بار و نه قیمت‌های متنوع مغازه‌ها و دیگر مراکز خرید هر شهروند تهرانی باید روزانه به طور متوسط ۵۶۰۰ تومان هزینه کند.»

روزنامه اعتماد نوشته که «با این حساب یک خانواده چهار نفره بدون اینکه هیچ ماده غذایی تفننی مصرف کند و با حذف بسیاری از مواد خوراکی مصرفی روزانه، تنها برای اینکه حداقل مواد غذایی را بر اساس گزارش سلامت در برنامه پنجم توسعه، در سبد غذایی خود برای زنده و سلامت ماندن داشته باشد، باید روزانه ۲۲ هزار و ۴۰۰ تومان و ماهانه نزدیک به ۷۰۰ هزار تومان هزینه مواد غذایی کند.»

مقاله قبلیتشکیل گران‌ترین تیم فوتبال جهان با 562 میلیون پوند..!
مقاله بعدیزنان تبلیغاتی یا ..!؟
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.