شصت و نهمین جشنواره فیلم کن با ورود داوران و ستارگان از گوشه و کنار جهان، آماده می شود تا امشب با فرش قرمزی که زیر پای چهره‌های صنعت سینمای جهان پهن می‌شود این دوره خود را آغاز کند.

به گزارش مهر به نقل از رویترز، شهر ساحلی کن بار دیگر پذیرای یکی از مهمترین جشنواره‌های سینمایی جهان می‌شود.

این شهر زیبا که در جنوب فرانسه واقع شده، امسال میزبان ۴۵ هزار مسافر ار گوشه و کنار جهان خواهد بود.

ستارگان و دست‌اندرکاران صنعت سینما امشب پا روی فرش قرمزی می‌گذارند که تا ۲۲ ماه می در کاخ جشنواره کن گسترده خواهد بود.

شب پیش داوران این دوره از جشنواره وارد این شهر شدند تا در میان آثاری که امسال به نمایش درمی‌آیند بهترین اثر را انتخاب کنند.

جرج میلر کارگردان مشهور استرالیایی که سال ۲۰۱۵ با فیلم «مد مکس» جوایز متعددی کسب کرد، رییس گروه داوران امسال جشنواره فیلم کن است. او سال ۲۰۰۶ با «خوش‌قدم» موفق به کسب جایزه اسکار بهترین انیمیشن شد. او دو بار دیگر در سال ۱۹۸۸ و ۱۹۹۹ در جمع داوران جشنواره کن حضور داشته است.

کتایون شهابی تهیه کننده ایرانی از اعضای گروه داوران بخش رقابت اصلی کن است. او سال ۱۹۹۴ کمپانی خود «رسانه بین‌المللی شهرزاد» را تاسیس کرد که یکی از مهمترین کمپانی‌های خصوصی فعال در عرصه توزیع بین‌المللی فیلم در خارج از ایران است. وی سال ۲۰۱۲ کمپانی «نوری پیکچرز» را نیز تاسیس کرد. با این کمپانی فیلم‌های «قصه‌ها»، «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» در ونیز ۲۰۱۴ و فیلم «ناهید» در بخش نوعی نگاه کن ۲۰۱۵ موفق به کسب جوایزی شدند. شهابی به عنوان چهارمین چهره ایرانی به جمع داوران بخش اصلی جشنواره فیلم کن پیوسته است.

ونسا پارادی، والریا کولینو، کریستن دانست سه تن از داوران بخش رقابت اصلی جشنواره در هتل اقامتی در کن.

ونسا پارادی خواننده و بازیگر تاکنون در فیلم‌های زیای بازی کرده است. او همسر سابق جانی دپ بوده است.

والریا گولینو بازیگر، کارگردان و نویسنده ایتالیایی برای بازی در فیلم «یک داستان عاشقانه» به کارگردانی فرانچسکو ماسلی جایزه مهم بهترین بازیگر جشنواره فیلم ونیز را از آن خود کرد و سال پیش برای بازی در فیلم  «به خاطر عشق» ساخته جوزپه گادینو برای دومین بار جایزه بهترین بازیگر جشنواره ونیز را برد. او سال ۲۰۱۳ اولین فیلم خود را با عنوان «میِله» ساخت که در بخش نوعی نگاه کن موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم معنوی شد.

کریستین دانست بازیگر آمریکایی که از ۱۱ سالگی با فیلم «مصاحبه با خون آشام» مقابل دوربین رفت و نامزدی گلدن گلوب را کسب کرد، سال ۲۰۱۱ برای بازی در فیلم «مالیخولیا» به کارگردانی لارس فون‌تریه جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره کن را تصاحب کرد.

دونالد ساترلند از شناخته شده‌ترین بازیگران کانادایی آمریکایی است که سابقه بازی با کارگردان‌‌های مهمی چون رابرت آلدریچ، رابرت آلتمن، رابرت ردفورد، برناردو برتولوچی، فدریکو فلینی و الیور استون را داشته است. او پدر کیفر ساترلند بازیگر سریال مشهور «۲۴» است. او نیز به عنوان یکی از داوران جشنواره کن ۲۰۱۶ به این شهر ساحلی آمده است.

امشب فیلمی از وودی آلن با عنوان «کافه سوسایتی» با بازی کریستین استوارت به عنوان فیلم افتتاحیه به نمایش درمی‌‌آید.

«فروشنده» با نام فرانسوی «مشتری» تازه‌ترین ساخته اصغر فرهادی در بخش مسابقه اصلی برای دریافت جایزه نخل طلایی رقابت می‌کند. «وارونگی» به کارگردانی بهنام بهزادی در بخش «نوعی نگاه» که دومین بخش مسابقه کن است، حضور دارد.

امسال  ۲۱ فیلم در نهایت موفق به دریافت جایزه نخل طلایی و دیگر جوایز بخش مسابقه خواهند شد.

شهر کن امسال تحت تدابیر شدید امنیتی میزبان چهره‌های مشهور سینمای جهان است.

آثار سینماگران صاحب‌نام از پدرو آلمودوار تا اولیویه آسایاس و از برادران داردن تا جیم جارموش، پل ورهوفن و کن لوچ در جشنواره امسال برای نخستین بار اکران جهانی خود را تجربه می‌کنند.

مقاله قبلیعلیرضا خمسه مجری جشن عکاسان سینما
مقاله بعدیمارکو روبیو: خاور میانه نباید میدان فعالیت گروه‌های افراطی و ایران شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.