هتلی که برای ساخت فیلم «درخشش» استنلی کوبریک مورد استفاده قرار گرفته بود به زودی محل برگزاری جشنواره فیلم‌های ترسناک خواهد شد.

هتل «اوورلوک»  که برای ساخت فیلم «درخشش» در سال ۱۹۸۰ انتخاب شد و یکی از مشهورترین لوکیشن‌های فیلم‌های ترسناک است، از ۲۷ تا ۳۰ آوریل میزبان جشنواره فیلم اوورلوک خواهد بود که برای معرفی فیلم‌های ترسناک برگزار می‌شود.

مایکل لیرمن و لندن زاخیم مدیران این فستیوال هستند و پیشتر این جشنواره را در هتل استنلی در کلرادو برگزار کرده بودند. این جشنواره با تمرکز بر تجربیات ساخت فیلم ترسناک در سینمای مستقل برپا می‌شود.

شماری از بازیگران شناخته شده در ژانر ترسناک از جمله الیجاه وود بازیگر «ارباب حلقه‌ها»، جو دانته بازیگر «گزیملینز»، لری فسندن بایگر «وندیگو» و لی وانل بازیگر «اره» از جمله حاضران در این جشنواره خواهند بود. مایک گاریس که سال ۱۹۹۷ یک فیلم تلویزیونی با اقتباس از رمان «درخشش» استیون کینگ ساخت نیز در این جشنواره شرکت خواهد کرد.

«درخشش» فیلمی در سبک ترسناک روانشناسانه محصول آمریکا و بریتانیا به کارگردانی و تهیه‌کنندگی استنلی کوبریک است که در سال ۱۹۸۰ ساخته شد. فیلمنامه این کار را کوبریک و دایان جانسون، رمان‌نویس زاده آمریکا نوشتند. در این فیلم هنرپیشگانی همچون جک نیکلسون، شلی دووال و دنی لوید به ایفای نقش پرداخته‌اند.

به گزارش مهر به نقل از یاهو نیوز، داستان فیلم بر مبنای مرد نویسنده‌ای متمرکز است که همراه همسر و فرزندش در هتلی به عنوان سرایدار اقامت می‌گزیند تا در طول فصل زمستان و در آرامش فضای هتل داستانش را به پایان ببرد، اما او دچار اختلالات روانی و عصبی شده و قصد نابودی همسر و فرزندش می‌کند.

مقاله قبلی«مات» برنده نخستین جایزه جهانی«کیارستمی» شد
مقاله بعدیپیام تسلیت باشگاه پرسپولیس: بزرگترین افتخار منصور پورحیدری اخلاق، شخصیت و شرافتش بود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.