«نیکی کریمی» به عنوان رییس هیات داوران بخش بین‌الملل جشنواره فیلم ادینبورگ معرفی شد.

برگزارکنندگان جشنواره فیلم ادینبورگ اسکاتلند فهرست اعضای هیات‌داوران بخش‌های مختلف این رویداد سینمایی را درحالی اعلام کردند که در بخش بین‌الملل، «نیکی کریمی»، سینماگر سرشناس ایرانی بر روی صندلی ریاست هیات داوران خواهد نشست.

نیکی کریمی سابقه عضویت در هیات داوران جشنواره‌ کارلووی واری (2009)، جشنواره کن (2007)، جشنواره برلین (2007)، جشنواره لوکارنو (2005)، جشنواره دمشق (2004)، جشنواره فیلم خاورمیانه (2004)، جشنواره رن فرانسه (2003)، جشنواره تسالونیکی (2002) جشنواره دهلی (2006) و جشنواره ریکاویک ایسلند (2006) دارد.

در بخش هیات‌داوران بین‌الملل برای اعطای جایزه 10 هزار پوندی همچنین « مایکل فیتزجرالد» و «مارک رابینویتز» حضور دارند.

مراسم اعطای جوایز جشنواره فیلم ادینبورگ روز 27 ژوئن برگزار خواهد شد.

مقاله قبلیآمریکایی‌ها برای حمایت از جعفر پناهی «پرده بسته» را خریدند
مقاله بعدیبی خبری مطلق از وضعیت و شرایط و محل نگهداری کشیش زندانی بهنام ایرانی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.