فیلم بعدی نیکلاس کیج یک درام سیاسی با عنوان «اداره کننده» اواخر امسال اکران می‌شود.

این فیلم را آستین استارک نوشته و کارگردانی کرده است و کیج در این فیلم در کنار سارا پالسون، کانی نیلسن، وندل پیرس، برایان بات و پیتر فوندا نقش‌آفرینی کرده است.

کیج در این فیلم در نقش سیاستمداری آرمانگرا اما آسیب‌پذیر ظاهر شده که باید با عوارض زندگی‌ غیرمعمولش و مشکلاتی که پس از یک رسوایی دامن شغل و زندگی‌اش را می‌گیرد، روبه رو شود.

«اداره کننده» اولین تجربه استارک در نوشتن فیلمنامه و کارگردانی است.

کیج ۵۱ ساله اکنون در حال فیلمبرداری فیلم «ارتش یک» ساخته لری چارلز است.

این در حالی است که به گزارش سی‌بی‌سی کانادا، همین آخر هفته (فردا) کارلتون تیاتر تورنتو با یک ماراتون غیرمعمول سینمایی، به جمع آوری پول برای خیریه می‌پردازد. در این برنامه فیلم‌های نیکلاس کیج به صورت پشت سر هم نمایش داده می‌شود و هواداران او برای دیدن بازیگر مورد علاقه شان در این سینما گرد می‌آیند. این ماراتون فیلم دیدن ۹ ساعته خواهد بود.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، کیج شماری از طرفداران وفادار دارد که مثل راجر ایبرت منتقد فقید، او را یکی از بهترین بازیگران دنیا می‌دانند.

مقاله قبلیجهان داستانی «آواتار» را دیجیتال تجربه کنید
مقاله بعدیفرج‌الله سلحشور:تمام کره زمین گناه آلود بودن و فساد آنجلینا جولی را می دانند… او آدم نمی‌شود!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.