در فیلم کمدی «ارتش یک نفره» نیکلاس کیج با همراهی راسل برند در نقش شخصیت‌های یک داستان واقعی بازی می‌کنند.

داستان این فیلم درباره گری فاکنر مردی از کلرادوی آمریکاست که می‌خواهد اسامه بن‌لادن رهبر القاعده را دستگیر کند و به همین دلیل راهی پاکستان می‌شود. او برای دستگیری بن لادن تنها یک شمشیر داشت که آن را از یک حراجی اینترنتی خریده بود. هر چند همه می‌دانند او در ماموریتش موفق نشد، اما در آمریکا با انتشار اخبار تلاشش، به شهرت رسید و به شوهای تلویزیونی راه یافت.

در این فیلم کمدی راسل برند یک بار دیگر در فیلمی سینمایی بازی می‌کند تا به کارگردانی لری چارلز کارگردان فیلم «بورات» بازی کند.

فیلمنامه این فیلم را اسکات راتمن و راجیو جوزف نوشته‌اند که پیش از این کمدی ورزشی «روز انتخاب» کوین کاستنر را نوشته بودند. این فیلمنامه بر مبنای مقاله‌ای که سال ۲۰۱۰ توسط کریس هیت نوشته و در مجله GQ  منتشر شده بود، نوشته‌ شده است. رین ویلسون، دنیس اوهیر و کن مارینو دیگر بازیگران این فیلم هستند.

برند آخرین بار در فیلم «بهشت» در سال ۲۰۱۳ بازی کرد که اولین فیلم به کارگردانی دیابلو کودی بود. او در فیلم مستندی به عنوان «لباس جدید امپراتور» بازی کرده که درباره بحران مالی سال ۲۰۰۸ است و ۲۴ آوریل اکران می‌شود.

«ارتش یک نفره» اولین فیلم کمدی نیکلاس کیج پس از بازی او در فیلم «مرد هواشناسی» در سال ۲۰۰۵ است و او در این فیلم در نقش اصلی ظاهر خواهد شد.

فیلمبرداری این فیلم اکنون در دست انجام است، اما زمان اکرانش تعیین نشده است.

مقاله قبلینمایش پازل پرتره آیت الله کاظمینی بروجردی در موزه الكاتراز
مقاله بعدینشریه «تایم» اسامی ۱۰۰ چهره تاثیرگذار سال را انتخاب کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.