نیکلاس کیج بازیگر مشهور آمریکایی در فیلمی به نام “ملودی گمشده” بازی می‌کند.

به گزارش  مهر به نقل از رپ، در این فیلم نیکلاس کیج در نقش مردی ظاهر می‌شود که در ازدواجی ناخوشایند گرفتار شده است. او راه‌های مختلفی پیش پایش دارد: او را ترک کند و دنبال زندگی‌اش برود، به چیزهای مثبت فکر کند یا زندگی‌ای بی‌خیال در پیش بگیرد و نسبت به همه چیز بی‌تفاوت شود…

از آنجا که معمولا نمی‌توان اطلاعات زیادی از فیلم‌های در دست اجرا توسط کیج به دست آورد، درباره این فیلم نیز هیچ خبری منتشر نشده است.

Nicolas-Cage-nicolas-cage-26969943-1982-1300

تری زویگوف که کارگردانی این فیلم را به عهده دارد، فیلمنامه آن را با همکاری ملیسا آکسلرود نوشته است. تهیه‌کننده این فیلم ادوارد پرسمن است که پیش از این در فیلم‌هایی چون “فرشته آبی” و “سانست بلوار” با زویگوف همکاری کرده بود.

نیکلاس کیج به زودی و از 18 جولای در فیلم “زمین یخ زده” در کنار جان کوزاک راهی پرده‌های سینماها می‌شود و قرارداد بازی در فیلمی با موضوع آدم‌ربایی با عنوان “تاکاروف” به کارگردانی پاکو کابزاس کارگردان اسپانیایی را هم امضا کرده است. او به تازگی بازی در فیلم دیوید گودرون با عنوان “چو” را به اتمام رسانده است.

مقاله قبلیدادستان کل مصر استعفا کرد
مقاله بعدیریدلی اسکات پاییز با “مشاور” به سینما می‌آید..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.