مذاکرات ژنو 2 پس از سه روز مذاکره عصر روز شنبه 9 نوامبر بدون توافقی به پایان رسید. این در حالی است که بسیاری از ناظران انتظار داشتند در پایان این دور از مذاکرات حداقل تفاهم نامه ای بین دو طرف به امضا برسد.

با پایان یافتن مذاکرات، حسن روحانی، رییس جمهور ایران، روز یکشنبه، در سخنانی در مجلس ایران اعلام کرد “ایران خطوط قرمزی دارد که نباید از آنها عبور کرد.”

سخنان روحانی یکروز پس از مذاکرات فشرده ایران با قدرتهای جهانی عنوان میشود، که در آن با وجود پیشرفتهایی دو طرف نتوانست به توافقی برای محدود کردن فعالیتهای اتمی ایران در مقابل برداشتن تحریمهای اقتصادی دست یابند.

در ظرف سه روز مذاکره، امیدها برای رسیدن به توافق بالا گرفت، بطوریکه تمامی دیپلماتهای ارشد قدرتهای جهانی برای شرکت در مذاکرات به ژنو رفتند. اما در آخرین ساعات اختلافاتی بین دو طرف ظاهر شد، و فرانسه نگرانی خود از پروژه راکتور آب سنگین اراک را اعلام کرد.

با وجود انکارهای مکرر ایران، گروه 5+1- بریتانیا، چین، فرانسه، روسیه، ایالات متحده آمریکا و آلمان- نسبت به برنامه اتمی ایران به دیده تردید مینگرند، که این برنامه اتمی با هدف ساخت بمب اتمی تنظیم شده باشد.

راکتور آب سنگین اراک، که یکسال به تکمیل آن مانده است، میتواند راه دوم ایران برای رسیدن به بمب اتمی از طرق تولید پلوتونیوم باشد.

ایران میگوید که قصد استخراج پلوتونیوم از راکتور آب سنگین اراک را ندارد، و محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران و مذاکره کننده ارشد این کشور، گفتگو در باره این راکتور در دور آتی مذاکرات را رد نکرد.

ظریف در ژنو و در گفتگو با خبرگزاری ایسنا گفت: “پروژه آب سنگین جزئی از برنامه اتمی ایران است، و ما قرار است در باره آن گفتگو کنیم.”

او گفت: “ما بر حقوق و تکنولوژی هسته تاکید میکنیم، اما در عین حال آماده بر طرف کردن نگرانیهای طرف مقابل هستیم. ما نمیخواهیم کسی فکر کند که ما در تاسیسات غنی سازی یا آب سنگین خود به دنبال بمب هستیم.”

اما روحانی در تهران از نمایندگان مجلس خواست تا از تیم مذاکره کننده اتمی در دور بعدی مذاکرات،که قرار است 20 نوامبر برگزار شود، پشتیبانی کنند.

روحانی گفت: “برای موفقیت در این مذاکرات، ما به پشتیبانی رهبر انقلاب و نمایندگان مجلس نیاز داریم.”

خامنه ای، قبلا از تیم مذاکراه کننده اتمی حمایت کرده بود، اما همزمان بدبینی خود را از روند مذاکرات اتمی و دستیابی به یک توافق را هم اعلام نمود.

به گزارش رادیو فرانسه و العربیه؛ تندروها در تهران هم ضمن ابراز بدبینی، از آن بیم دارند که ظریف در مذاکرات اتمی امتیازات زیادی را به طرف مقابل بدهد.

روحانی گفت که ایران “در مقابل تهدیدهای غرب سر فرود نمیآورد”، و تاکید کرد که تحریمها علت حضور ایران بر سر میز مذاکره نبوده است. در مقابل قدرتهای غربی بر این باورند که تحریمهای اقتصادی، ایران را در تنگنا قرار داده و همین امر باعث شده تا این کشور آماده مذاکره بر سر برنامه اتمیش بشود.

مقاله قبلیابراز خرسندی نتانیاهو از عدم دستیابی به توافق در ژنو
مقاله بعدیجدیدترین “ترمیناتور” به دنبال بازیگرانش
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.