همسر نرگس محمدی فعال حقوق بشر زندانی گفت او دچار دو بیماری جدی است که ماههاست برای‌ آن نیاز به مرخصی استعلاجی و بستری شدن در بیمارستان را دارد اما علیرغم درخواست‌های متعدد وکیل و خانواده‌اش به دلایل نامشخص تاکنون دادستان تهران با آن موافقت نکرده است.

به گفته تقی رحمانی آنها منتظر تصمیم دادستان جدید برای وضعیت مرخصی نرگس محمدی هستند: «موافقت دادستان برای سلامتی او ضروری است.» او از زمان بازداشت در اردبیهشت ۹۴ تاکنون بارها به دلیل بیماری‌هایش به بیمارستان منتقل شده اما با مرخصی درمانی او موافقت نشده است.

تقی رحمانی گفت نرگس محمدی دارای مشکلاتی در رحم و توده‌ه‌ای در ریه‌اش است که نیاز به بستری شدن و درمان را دارد: «نرگس بعد از زایمان دچار آمبولی ریه شد. برای کنترل این بیماری دکترها همیشه تجویز کردند که باید قرص بخورد. در زمان پریود هم نباید خوردن این قرص را کند اما در یک سال اخیر خونریزی‌های نرگس در زمان پریود شدید شده است. اگر قرص را هم قطع کند خطر آمبولی ریه برایش پیش می‌آید. هفته گذشته شنبه پس از اینکه حالش در زندان بد شد او را به بیمارستان منتقل کردند. دکترها نظرشان این بوده که باید رحم برداشته شود اما گفته‌اند برای اطمینان بیشتر نرگس باید چند روزی در بیمارستن بستری و تحت نظر باشد تا بهترین تصمیم قطعی برای او گرفته شود با این حال مقامات زندان با ماندن او مخالفت کرده و دوباره او را به زندان برگرداندند.»

همسر نرگس محمدی درباره بیماری دیگر او گفت:‌«سه، چهار ماه پیش پس از عکس‌برداری از ریه نرگس متوجه توده‌ه‌ای شدند که می‌تواند خطرناک باشد. اما برای تشخیص بیشتر آن دکترها تجویز کردند او باید در بیمارستان بستری شود. با این حال در این مورد هم مخالفت شده است.»

تقی رحمانی با اشاره به بیماری قدیمی خانم محمدی «اسپاسم عضلانی» نیز گفت: «این بیماری که حاصل دوران زندان اوست گاهی حتی به تشنج ختم می‌شود و با دارو در این سالها کنترل شده است. بارها در ماههای اخیر خانواده و وکیل نرگس درخواست مرخصی استعلاجی کرده تا اجازه بستری شدن در بیمارستان را برای درمان رحمش و همچنین تشخیص توده‌های ریه داده شده اما با آن از سوی دادستان سابق مخالفت شد. اکنون باید بیینیم دادستان جدید نظرش چیست.»


به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ همسر نرگس محمدی با تاکید بر اینکه اعزام‌های یک روزه «بیشتر تشنج آفرین» است گفت: «این اعزام‌های یک روزه به بیمارستان مشکل را حل نمی‌کند بلکه بیشتر دچار نگرانی نرگس و خانواده‌اش می‌شود. بیمار را به بیمارستان اعزام می‌کنند، دکتر نصفه کارها نظر می‌دهد و بدون وقت کافی برای معالجه و حتی تشخیص درست او را به زندان برمی‌گردانند. بدون اینکه اتفاقی افتاده باشد.»

مقاله قبلیمسی هم به رکورد ۶۰۰ گل باشگاهی رسید
مقاله بعدیتحریم کامل صادرات نفت جمهوری اسلامی به اجرا گذاشته شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.