نگهبان خانه‌ی جیسون رضاییان در هجوم نیروهای امنیتی سپاه پاسداران کشته شده است.

به گزارش سحام و به گفته‌ی فردی آگاه به موضوع، در زمان حمله نیروهای امنیتی به منزل جیسون رضاییان و همسرش، نگهبان ساختمان با افرادی لباس شخصی مواجه می‌شود که در حال ورود به ساختمان هستند، نگهبان ساختمان از آنها درباره هویت‌شان سوال می‌کند، ماموران سپاه پاسداران به جای نشان دادن حکم بازداشت و … با وی درگیر می‌شوند، با شوکر به او حمله کرده، نگهبان دچار مشکل تنفسی شده و جان می‌دهد.

حالا این مساله به معضلی در پرونده بازداشت جیسون رضاییان و همراهانش، همین‌طور به محل درگیری دولت و سپاه بدل شده است.»

«احسان علیجانی»، روزنامه نگار، به نقل یک منبع امنیتی در«فیس‌بوک» خود نوشت:«گفته می شود بازداشت جیسون رضاییان خبرنگارایرانی-امریکایی روزنامه واشنگتن پست در تهران، همسرش و افراد همراه آنها با فاجعه ای همراه بوده که پرونده را پیچیده‌تر کرده است.»
به گفته وی خانواده فرد کشته شده نیز با اعمال نفوذ سپاه در این زمینه سکوت کرده‌اند.
او اعلام کرد: «دولت رئیس جمهور روحانی پیگیر ماجرا در پشته پرده است ولی‌ تا آنجا که من متوجه شدم خانواده مقتول تهدید شده‌اند و به این خاطر سکوت کرده‌اند.»

مقاله قبلیانتقال سعید شیرزاد به بند قرنطینه زندان اوین
مقاله بعدیجیسون استاتم به یک فیلم اکشن چینی می‌پیوندد
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.