در این هفته سهام دو غول انرژی شل و بی‌ پی به دلیل افزایش آمار بیماران کرونایی حدود سه درصد کاهش پیدا کرد. مسئله دیگری که می‌تواند سبب کاهش قیمت نفت و ارزش سهام یادشده شود بازگشت دوباره جمهوری اسلامی به بازار نفت است.

جمهوری اسلامی عضو سازمان اوپک، گروه کشورهای تولیدکننده نفت است و در مسیر دستیابی به توافق هسته‌ای جدید قرار گرفته است.

به نوشته سایت خبری آلمانی DER AKTIONÄR که در زمینه مسائل بورس فعالیت می‌کند بازگشت جمهوری اسلامی به بازار نفت به معنای افزایش عرضه نفت و بیشتر شدن ذخیره بیش از حد نفت خام است.

گرچه افزایش تقاضا برای نفت هم‌زمان با آغاز فعالیت اقتصاد جهانی در طی هفته‌ها و ماه‌های آتی می‌تواند سبب ثبات بهای نفت بشود، ولی از نظر شماری از کارشناسان ورود جمهوری اسلامی به بازار و  افزایش قابل توجه احتمالی صادرات نفت این کشور بر قیمت نفت تاثیری معکوس خواهد گذاشت. 

دویچه وله نوشت؛ سطح فعلی قیمت نفت سود غول‌های نفتی شل و بی‌پی را زیاد کرده است. سهام‌داران این شرکت‌ها تلاش می‌کنند با وجود افت و خیز بهای نفت خونسردی خود را حفظ کنند و سهام خود را نفروشند.

شل و بی پی جزو شرکت‌هایی هستند که “سود سهام” خود را به سهام‌داران برمی‌گردانند. 

پرداخت سود سهام شرکت شل حتی در دوره کرونا نیز قطع نشده است. 

مقاله قبلیاحتمال از دست رفتن میزبانی ایران با تصمیم جدید AFC
مقاله بعدیرئیسی برنده انتخابات مهندسی شده جمهوری اسلامی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.