سازمان عفو بین‌الملل اعلام کرد که نگرانی‌ها نسبت به وضعیت وخیم سلامتی روحی و جسمی نازنین زاغری رتکلیف، زندانی ایرانی بریتانیایی در ایران، به شدت افزایش یافته است.

این نهاد حقوق بشری روز جمعه ۲۸ آبان با انتشار گزارشی از ضعف شدید جسمی و احتمال خودکشی خانم زاغری، که محکومیت ۵ ساله خود را به اتهام اقدام علیه امنیت ملی می‌گذراند، خبر داد.

عفو بین‌الملل به نقل از ریچارد رتکلیف، همسر نازنین زاغری نوشت که وضع جسمی و روحی این زندانی چنان افت کرده است که مسئولان زندان یک ملاقات فوری را با خانواده او ترتیب دادند.

به گفته آقای رتکلیف، مادر نازنین زاغری در ملاقات روز جمعه با دیدن لاغری و ضعف جسمی دختر خود از حال رفت. البته خانم زاغری که از ۲۳ آبان دست به اعتصاب غذا زده بود، در پی این ملاقات به خاطر خانواده و دختر کوچکش تصمیم گرفت که اعتصاب غذای خود را بشکند.

به نوشته عفو بین‌الملل، نازنین زاغری از تپش قلب شدید، درد دست، بازو و شانه و ضعف بینایی رنج می‌برد. همسر او به این سازمان گفت که خانم زاغری در هفته‌های اخیر به مرحله شکستن رسیده و روحیه او به شدت افت کرده است. به گفته آقای رتکلیف، نازنین زاغری در نامه‌ای به خودکشی اشاره کرده و این نامه به دست خانواده او رسیده است. او نامه را به همسلولی خود داده اما درباره آن صحبت نکرده بود.

در گزارش عفو بین الملل آمده است که خانم زاغری با وجود دو بار انتقال به مرکز درمانی زندان اوین، مراقبت‌های درمانی کافی دریافت نکرده است.

این سازمان اشاره کرده است که نبود مراقبت‌های پزشکی کافی در زندان به رنج و ناامیدی خانم زاغری اضافه می‌کند. فیلیپ لوتر، مدیر بخش خاورمیانه این سازمان نیز زندانی شدن خانم زاغری را «به اتهام ساختگی اقدام علیه امنیت ملی» ناعادلانه خواند.

نازنین زاغری ۳۷ ساله برای بنیاد خیریه تامسون رویترز کار می‌کرد، که وابسته به خبرگزاری رویترز است. او برای تعطیلات نوروز به همراه دختر دو ساله‌ خود به ایران سفر کرده بود، اما روز ۱۵ فروردین ماه امسال هنگام خروج از کشور در فرودگاه تهران بازداشت و به کرمان منتقل شد.

دختر خردسال خانم زاغری پس از بازداشت از او جدا شد و او ۴۵ روز را در سلول انفرادی سپری کرد.

سپاه پاسداران که در بازداشت نازنین زاغری نقش داشت، او را به مشارکت در پروژه‌های “براندازی نرم” متهم، و به عنوان یکی از “سرشبکه‌های اصلی موسسات معاند” نام برد. همسر خانم زاغری اتهامات مطرح شده را به شدت رد کرد و آن را جنون آمیز دانست.

به گزارش صدای آمریکا؛ سرانجام در میانه شهریور ماه، دادگاه به ریاست قاضی صلواتی خانم زاغری را ۵ سال زندان محکوم کرد.

مقاله قبلیکارگردان «جان ویک» بر صندلی کارگردانی «ددپول ۲» می‌نشیند
مقاله بعدیسخنرانی علی مطهری در مشهد لغو شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.