برادر کامران قادری، شهروند ایرانی– اتریشی که به اتهام جاسوسی به ده سال زندان محکوم شده است با اظهار اینکه علیرغم وعده های مسوولان برای آزادی یا مرخصی، او همچنان در زندان است گفت: «مسولان ایرانی از مقامات اتریشی خواسته بودند تا خانواده اش درباره او سکوت کنند و با رسانه‌ها حرفی نزنند تا خودشان کامران را آزاد کنند اما تاکنون این اتفاق نیفتاده و ما به شدت نگران وضعیت او هستم. نگران که به دلیل اختلافات سیاسی او ۱۰ سال در زندان بماند.»

کامیار قادری در پاسخ به اینکه مسوولان ایرانی چه پاسخی برای عدم مرخصی او داده اند گفت: ««مادر مسن ما  به دفتر رهبری تماس گرفته و به کسی تلفن را جواب داده، خودش را معرفی کرده و گفته می‌خواهد درباره پسرش از رهبر خواهشی بکند. اما آن آقا با بی‌تربیتی گفته است که برو، شانس آوردی بچه جاسوست را نکشتیم. به یک زن مسن که همسرش زمانی سرتیپ ارتش بوده و در زمان جنگ عراق و ایران کمک زیادی به درمان سربازان وطنش کرده، چنین پاسخی داده‌ااند.»

کامران قادری، متولد ۱۳۴۲، شهروند ایرانی– اتریشی، دکتری برق و الکترونیک از دانشگاه تکنیک وین اتریش و فعال در حوزه آی تی(فناوری اطلاعات) و مدیر شرکت آوانک در وین پایتخت اتریش است. او صبح روز ۱۲ دی ۱۳۹۴(دوم ژانویه ۲۰۱۶) پس از ورود به ایران در «فرودگاه امام خمینی» توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد و توسط دادگاه انقلاب تهران به اتهام «جاسوسی و همکاری با دول متخاصم» به ۱۰ سال حبس محکوم شد و این حکم در دادگاه تجدید نظر هم عینا تایید شد.

او پیش از بازداشت بارها برای شرکت در سمینارهای علمی و تحقیقی و معامله‌های تجاری به تهران سفر کرده بود و هیچگاه با مشکلی مواجه نشده بود. آقای قادری در اکتبر سال ۲۰۱۵ همراه با رییس جمهور این کشور و هیاتی از فعالان حوزه اقتصادی به ایران سفر کرد. او پدر سه فرزند ۱۳ ساله، ۱۰ ساله و سه ساله است که با مادرشان در شهر وین اتریش زندگی می‎کنند.

برادر کامران قادری همچنین با اظهار نگرانی از وضعیت جسمی او گفت: «در آخرین ملاقاتی که مادر و برادرم با او در زندان داشته‌اند دیده‌اند که او به سختی و خمیده راه می رفته است. کامران در اتریش مشکوک به سرطان بود. از ام آر آی شده بود و باید مرتب تحت کنترل قرار می گرفت اما از زمان بازداشت تاکنون ام آر آی نشده و به بیمارستان هم برای درمان منتقل نشده است اگر به موقع به او رسیدگی نشود وضعیتش خطرناک می‌شود.»

کامیار قادری به تاکید بر اینکه براش جاسوس نیست و او «قربانی مساله دیگری» شده است گفت: «پس از بازداشت کامران چهار ماه در سلول انفرادی بوده که خودش را آن قبر می‌خواند، سلول یک متر و نیم در دو متر. بعد از چهار ماه او را از سلول بیرون آوردند، خانمش را که به ایران رفته بود تا با او دیدار کند را نشان داده‌اند و گفته‌اند اگر همکاری نکنی او را هم به زندان می‌اندازیم. کامران هم مجبور شده پایین برگه اعتراف نامه را امضا کند. بعد هم همین اعتراف نامه را به قاضی صلواتی داده‌اند و قاضی صلواتی گفته بر اساس همین او جاسوس است. هیچ مدرک دیگری برای جاسوسی او وجود ندارد جز همان اعترافی که به زور از او گرفته‌اند، خودشان تنظیم کرده و خواسته بودند زیر فشار کامران امضایش کند.»

برادر کامران قادری در ادامه گفت: «در روز دادگاه تجدید نظر هم فقط دو قاضی حضور داشته‌اند و سومین قاضی که رییس شعبه بوده حضور نداشته است. یکی از قضات گفته حکم کامران حداکتر سه سال و نیم است، قاضی دیگر هم گفته است که باید با قاضی که در جلسه حضور ندارد مشورت کند. اما به یک‌باره ما از زبان جعفری دولت آبادی، دادستان تهران در تلویزیون شنیدیم که حکم ۱۰ سال حبس برادرم تایید شده است. با اعترافی که به زور از او گرفتند به جاسوسی و ۱۰ سال حبس محکومش کردند و بعد به خانواده‌اش گفتند که سکوت کن تا او آزاد شود که هنوز نشده است.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نفل ازکمپین بین المللی حقوق بشر در ایران؛ کامیار قادری با انتقاد از صحبت جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران درباره بازداشت ایرانی های مقیم خارج گفت: «آقای ظریف در جایی گفته است میلیون ها ایرانی به ایران سفر می کنند و اتفاقی برای آنها نیفتاده است فقط عده قلیلی دستگیر شده‌اند. مثل این می‌ماند که کسی بگوید در زمان اصغر قاتل، ایران جمعیت زیادی داشت و فقط اصغر قاتل ۱۰،۲۰ را کشت شما چرا به اصغر قاتل می گوید قاتل. این چه منطق و تحلیلی است. شما تصور کنید دختر خاله تان که همیشه به ایران سفر می‌کرده و امسال به ایران سفر می‌کند به یکباره دستگیر شود. کامران هم همیشه به ایران سفر داشته و هیچ وقت مشکلی برایش پیش نیامده بود.»

مقاله قبلیراندن کامیون به داخل فروشگاهی در استکهلم چند کشته برجا گذاشت
مقاله بعدیتیر خلاص احمدی‌نژاد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.