بنا به گزارشات رسیده  حاکی از آن است که روز شنبه ۸ فرودین ۱۳۹۴ برابر با ۲۸ مارچ ۲۰۱۵ آقای سید حسین کاظمینی بروجردی،  با همسر خود خانم اکرم ولی دوستی ملاقات کوتاهی داشته اند.

این اولین ملاقات این زندانی عقیدتی در سال ۱۳۹۴ می باشد. این درحالی است که این نهمین سال است که ایشان بدون وقفه درزندان بوده وهیچ مرخصی نداشته است و حتی از مرخصی درمانی نیز محروم بوده است.

 آقای کاظمینی بروجردی در این مدت بر اثر محرومیت از رسیدگی های درمانی و غذای مناسب، و تحمل شکنجه ها در این مدت، از بیماریهای مختلف چون ناراحتی قلبی و تنفسی و همچنین از پوکی استخوان شدید رنج می‌برد اما تا کنون هیچ اقدام موثری در رابطه با وضعیت این زندانی از سوی مقامات زندان صورت نگرفته است و خانواده آقای بروجردی خواهان حضور یک پزشک مستقل زیر نظر سازمانهای بین المللی برای معاینه و درمان  آقای بروجردی هستند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از بام آزادی؛ همچنین بعد از انتقال اقای بروجردی از سلول انفرادی به بند ویژه روحانیت در آبان ۹۳ تماس های تلفنی وی به شدت محدود شده و به ندرت می تواند با خانواده خود مکالمه تلفنی داشته باشد که این خود نوعی آزار و شکنجه بر این زندان ۵۷ ساله می باشد

مسئولین دادگاه ویژه روحانیت استفاده از دارو و درمان را برایشان منوط به کوتاه آمدن از مواضع این زندانی مخالف ولی فقیه گذاشته اند.

مقاله قبلینخست‌وزیر عراق از آزادی تکریت خبر داد
مقاله بعدیصعود امیدهای ایران به مرحله نهایی قطعی شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده