نگاهی تازه به«انقلاب اسلامی»،علی میرفطروس

0
276

ازلابلای خاطرات مردان ِ اوّل شاه وخمینی، بخش نخست

 پیش درآمد
دوهفته قبل ازانتخابات ریاست جمهوری درآمریکا،دخترجوانی بامتهم کردن رئیس جمهوروقت به داشتن رابطهء جنسی با وی،موقعیّت انتخاب دوبارهء رئیس جمهور را دچارمخاطره می سازد.مشاورمخصوص رئیس جمهورباکمک فردی بنام Brean ،متخصّص در منحرف کردن افکارعمومی ،کوشیدتابرای این«بحران انتخاباتی» راه حلّی بیابد.رئیس جمهورکه درچین بسرمی برَدباتظاهربه«بیماری»،ازبازگشت به واشنگتن پرهیزمی کند،درحالیکه مشاورمخصوص رئیس جمهور و «متخصّص منحرف کردن افکارعمومی» می کوشندتا تولیدکنندهء سینمائی ثروتمندی بنام Stanley Motss را برای مهندسی و «ساختن»یک سناریوی جنگی علیه کشورآلبانی قانع کنند.شایعهء یک چمدان حاوی بمب درکانادا ،ساختن ترانه ای درحمایت ازمردم آلبانی و گزارش ساختگی یک دخترجوان آلبانیائی درروستائی بمباران شده(که همهء صحنه های آن،در استودیوئی درهالیوود«ساخته» و«مهندسی شده») و صحنهء انبوه کفش های پراکنده وعروسک های له شدهء کودکان بمباران شده!(که یادآور واقعهء«میدان ژاله» درشهریور۵۷ می باشد)،باعث شدتاناگهان توجهء تلویریون های آمریکاازماجرای افتضاح آمیزرئیس جمهوربه«جنگ آلبانی» جلب شود.درموج عظیم تبلیغاتی شبکه های رادیو-تلویریونی،رئیس جمهور ازچین به آمریکا برمی گردد واعلام می کندکه جنگ باآلبانی تمام شده…،انبوهی ازپوتین های نظامی برسیم های برق وتلفن شهرهای آمریکا،نشانهء پایان جنگ وهمبستگی مردم بایک فردِ روانی است که نه درجنگ باآلبانی بلکه بدست دهقانی- بخاطرتجاوزبه دخترش- کشته شده ولی اینک،تابوت وی بعنوان«سربازوطن» و«قهرمان جنگ» بااحترامات ویژهء نظامی، به گورستان قهرمانان مشایعت می شود.

PIC1

درهیاهوی هوشرُبای رادیو-تلویریون ها،رئیس جمهورمتهم به داشتن رابطهء جنسی–باردیگر-انتخاب می شود ولی در این میان،باوجودتوافقات قبلی،تولیدکنندهء ثروتمند فیلم Stanley Motss تصمیم می گیردتاواقعیّت ماجرا را فاش کند،امااو بزودی توسط عواملBrean(متخصّص منحرف کردن افکارعمومی)کُشته وجسدش -بعنوان«سکتهء قلبی»-درپُشت فرمان اتومبیلش پیدا می شود.

فیلم فوق العادهء( Des hommes d’influence (Wag the Dog به کارگردانی Barry Levinson با بازی درخشان«روبرت د نیرو»و«دستن هوفمن» واقعیّت سیاست دولت های آمریکادرایجادآشوب های مصنوعی وترسیم «انقلاب های مهندسی شده»را نشان می دهد،مااینگونه آشوب های خیابانی وصحنه سازی های سیاسی را درجریان سرنگون کردن دولت آلنده،تضعیف دولت مصدّق ونیزدرحوادث مهندسی شدهء سال۵۷(مانندآتش زدن سینمارکس آبادان،حادثهء میدان ژاله و…) بیادداریم. انتشارکتاب پُرفروش «سقوط ۷۹»اثر«پل امیل اردمن» دراوایل سال۱۹۷۷ وشباهت های حیرت انگیزحوادث وخصوصاً قهرمانان اصلی کتاب(شاه وعربستان سعودی)،شاید سناریوی شرکت های بزرگ نفتی برای جنگ روانی علیه شاه بودکه ۲سال پیش ازحوادث۵۷ توسط«پل امیل اردمن» منتشر شده بود! (۱)

زمستان
«انقلاب اسـلامی»ازآغازبرای نگارنده، مشکوک ونامتعارف بودولذا،در فروردین ماه واردیبهشت ۵۷ با انتشارکتاب های«اسلامشناسی»و«حلاج» وسپس«آخرین شعر»(مردادماه۵۷)ضمن اشاره به حاکمیّت تازی ها و نازی ها،احساسم رانسبت به ماهیّت مشکوک حوادث جاری ابرازکرده بودم،دریغا که بقول احمدشاملو:

-«آنان به آفتاب شیفته بودند و
اکنون
با آفتاب‌گونه‌یی
آنان را
اینگونه
دل
فریفته بودند!».(۲)

بعدهانیز دریک مقایسهء تطبیقی،وجوه مشترک فلسفهء سیاسی آیت الله خمینی با فاشیسم را بررسی کرده(۳) وبااعتقاد براینکه:«انقلاب سال ۵۷ نالازم ترین و غیرضروری ترین انقلاب درتاریخ انقلاب های دو قرن اخیربود»،کوشیدم تا ضمن طرح پُرسش هائی،علل وعوامل این رویداد  سرنوشت ساز را موردبازبینی وتأمّل قراردهم،ازجمله:

۱ ـ تأثیرحضوراتحاد جماهیرشـوروی کمونیستی درمرزهای طولانی با ایران و تحرّکات و تحریکات دائمی این دولت برای دسـتیابی به آب های خلیج فارس و سـلطه بر ایران ازطریق حزب توده درایجادتحوّلات سال ۵۷ چه بود؟
۲ ـ تحولات سـیاسی در افغانسـتان واسـتقرار«ارتش سـرخ»و احتمال ایجاد یک رژیم کمونیسـتی وابسـته به شـوروی دراین کشور،آیا خطر کمونیسـم در ایران و در نتیجه: ضرورت ایجاد یک«کمربند سـبز» درمقابله با«ارتش سـرخ»را در ذهن و ضمیر دولت های غربی (خصوصاً دولت آمریکا) تقویت نکرده بود؟
۳ ـ اسـتقلال طلبی های شـاه در میان کشـورهای منطقه وخصوصاً رهبری وی درهدایت سـازمان«اوپک»جهت افزایش قیمت نفت و انعکاسـات این افزایش قیمت یا«شـوک نفتی»براقتصاد اروپا و آمریکا وخصوصاً تهدیدات صریح شـاه مبنی بر«پایان دادن به قراردادِ اسارت بار ِنفتی باکنسرسیوم درسال ۱۹۷۹=۱۳۵۷»وتأکیدبر اینکه:«باپایان قراردادکمپانی های نفتی درسال۱۳۵۷=۱۹۷۹دیگربه هیچوجه قراردادهای نفتی باکنسرسیوم تمدیدنخواهدشد»موجب نارضایتی دولت های آمریکا وانگلیس نبود؟

https://www.youtube.com/watch?v=iJ3mb34djUk
۴ ـ سـودای شـاه در ایجاد یک ارتش مدرن و قدرتمند (با توجه به حسـاسـیّت ژئوپولیتیکی ایران و تمایلات اشغالگرایانهء صدّام حسین) وتلاش های پیگیر شـاه برای خرید و احداث نیروگاه های هسته ای و ارتقاء ایران به یک قدرت اتمی در منطقه ونیزسفارش خرید۷فروندهواپیمای بسیارپیشرفته وتجسّسی «آواکس»درسال های ۱۳۵۴-۱۳۵۶،آیا باعث نگرانی دولت های منطقه(خصوصاً اسرائیل وعربستان سعودی)وبرخی ازدولتمردان آمریکا نبود؟
۵ ـ همهء این اسـتقلال طلبی هاوبلندپروازی ها به اضافهء نوعی تحقیروتهدید کشورهای غربی و«چشم آبی ها»که درمصاحبه های مطبوعاتی ورادیو- تلویزیونی شاه باخبرنگاران خارجی نمایان بود،ونیزتأکیداو برتاریخ و تمدن۲۵۰۰سال ایران، آیا در ذهن و ضمیر دولت های آمریکا و اروپا از شـاه تصویر یک «مغرور» و«سـرکش» را تداعی نمی کرد؟.دراینصورت،کتاب سِر آنتونی پارسونز(آخرین سفیرانگلیس درایران)بنام «غروروسقوط»می تواندتأمّل انگیزباشد!(۴)
۶-حضورسران آمریکا واروپادر«کنفرانس گوادلوپ»وتصمیمات آن،چه نقشی درسرنگونی رژیم شاه داشت؟
۷-باتوجه به خصلت عُمدتاًً غیراسلامی جنبش مشروطیّت ونهضت ملّی شدن صنعت نفت وباتوجه به تحولات اجتماعی سال های ۱۳۴۰-۱۳۵۰ درایران وتغییرات بنیادی درساختارهای اقتصادی-اجتماعی وفرهنگی جامعه-اساساً-نامیدن رویداد سال ۵۷ با صفت«اسلامی»تاچه حد می توانددرست وواقعی باشد؟

۸-وسرانجام:نبودن دموکراسی وآزادی های سیاسی درایران،بیماری شاه،فساد اداری و نارضایتی های مردمی،چه نقشی دررشدمساجدوحوزه های دینی- بعنوان سنگر و پایگاهی برای اعتراضات مردمی و درنتیجه،ظهورآیت الله خمینی- داشته است؟واساساً تقلیل مبارزات مردم در رویداد۵۷به صفت «اسلامی» تاچه حد درست  می باشد؟(۵).

انقلاب سال ۵۷ وعلل وعوامل آن،پدیده ای چندبُعدی و پیچیده است که باوجودانتشارکتاب ها ومقالات بسیار،هنوزبه بحث وبررسی های کارشناسانه نیازمند است چراکه فقدان منابع آرشیوی واسناددست اول،خصوصاًعدم انتشارمتن کامل اسنادمحرمانهء دولت آمریکا(۶)،پژوهشگرمحتاط راازقضاوت نهائی دراین باره برحذر می دارد.هدف نگارنده درنوشتهء حاضر اینست که ازلابلای روایت مردان ِ اوّل ِ شاه وخمینی:«خاطرات دکترامیراصلان افشار»(۷)و«خاطرات دکترابراهیم یزدی»(۸) نگاهی تازه به«انقلاب اسلامی»داشته باشدتاازاین طریق، پاسخی برای برخی پرسش  های دیرین خویش بیابد.

روایت مردان ِ اوّل ِ شاه وخمینی!

                                      امیراصلان افشار و ریچاردنیکسون درکاخ سفید،1969
امیراصلان افشار و ریچاردنیکسون درکاخ سفید،۱۹۶۹

دکترامیراصلان افشار یکی از دولتمردان خوشنام وازدیپلمات های برجستهء دوران محمدرضاشاه پهلوی بود.وی پس ازاخذدکترای علوم سیاسی ازدانشگاه اتریش (۱۹۴۲)واردوزارت امورخارجهء ایران شد.اودرزمان ملی شدن صنعت نفت،جوان ترین یاکوچک ترین عضو سفارت ایران درهلندبود که بخاطردانستن چند زبان(ازجمله هلندی)،رابط سفارت ایران درارائهء مستندات دولت مصدّق به دادگاه لاهه بودودراین راه،تلاش های بسیارکرد.بعدها،علاوه برریاست وی بر«شورای حُکّام آژانس بین المللی انرژی اتمی»(دروین)،شرکت اودرکمیتهء اقتصادی سازمان ملل،حضوردربسیاری از کنفرانس های بین المللی(مانندکنفرانس باندونگ دراندونزی)،سفیرایران دراتریش ،سفیرایران درآلمان و خصوصاًسفیرایران در آمریکا بخشی ازکارنامهء سیاسی-دیپلماتیک دکترافشار بشمار می رود.

 دکترامیراصلان افشاربهنگام «انقلاب اسلامی»،رئیس کُل تشریفات دربارمحمدرضاشاه وشاهدتحولاتی بودکه منجربه سقوط رژیم شاه گردید.وی بهنگام خروج شاه ازایران(۲۶دی ماه ۱۳۵۷) ونیزدرطول اقامت شاه درمصرومراکش ازهمراهان بسیارنزدیک محمدرضاشاه ودرواقع،همدم وهمراز وی بود.همهء این جایگاه های سیاسی واستثنائی ونیزحافظهء قوی،صداقت وصراحت دکترامیراصلان افشار ،به خاطرات وی ارزشی استثنائی و دست اول می دهند.کتاب او چکیدهء ۱۸۰ساعت گفتگوی نگارنده باوی(درمدّت۱سال ونیم) می باشدکه ازطرف انتشارات فرهنگمنتشرشده ودرفاصلهء چندماه به چاپ دوم رسیده است.

جلد-خاطرات،چاپ-2

دکترابراهیم یزدی-امّا-ابتداء عضو«نهضت خداپرستان سوسیالیست» بودو باآغازنخست‌وزیری دکتر محمد مصدق به نهضت ملی شدن صنعت نفت پیوست و درکمیته‌های دانشجوئی،سیاسی و اجرایی جبههء ملّی فعال شد و تا عضویّت درهیأت تحریریه و ناشر روزنامهٔ «راه مصدّق» ارتقاء یافت.در سال ۱۳۳۹ یزدی برای تحصیل علم پزشکی به آمریکا مهاجرت کرد و به عنوان دبیر شورای مرکزی جبهه ملی ایران(شاخهء آمریکا) و عضو هیأت اجرایی و مسئول تشکیلات جبههء ملّی، عضو هیأت تحریریهء مجلهء «اندیشهء جبهه» (ارگان جبههء ملی)فعالیت نمود. با تاسیس «نهضت آزادی ایران» توسط مهندس مهدی بازرگان (درسال۱۳۴۰ ) ابراهیم یزدی به همراه مصطفی چمران،علی شریعتی وصادق قطب‌زاده به تأسیس شاخه‌های اروپا و آمریکای این سازمان پرداخت و به عنوان رییس شورای مرکزی «نهضت آزادی ایران»در خارج از کشور انتخاب ‌شد.وی در سال ۱۳۴۴ /۱۹۶۴با همکاری مصطفی چمران و محمد توسلی باایجاد«سازمان مخصوص اتحادوعمل»(سماع)به تاسیس اولین پایگاه آموزش جنگ‌های مسلحانه علیه رژیم شاه،در مصر و سپس در جنوب لبنان (درپیوندبا«یاسرعرفات»ودیگرگروه های فلسطینی)اقدام کرد.سازمان «سماع»ازکمک های مالی،نظامی و رادیوئی ِ دولت مصربرخورداربود(یزدی،ج۲،صص۲۹۹–۳۰۶)درحالیکه رئیس جمهورمصر،جمال عبدالناصر،درآن زمان دربارهء مالکیّت جزایرخلیج فارس واستان خوزستان بامحمدرضاشاه  دشمنی شدیدداشت.بهمین جهت،بعدها،گروه های مسلّح«ناصری»(هواداران جمال عبدالناصر)درلبنان ومصرمدّعی بودندکه درایجادانقلاب اسلامی ایران  نقش داشته اند(یزدی،ج۲،صص۳۱۷).

                                          دکترابراهیم یزدی،یاسرعرفات وسیداحمدخمینی
دکترابراهیم یزدی،یاسرعرفات وسیداحمدخمینی

گذشته ازنهضت آزادی ایران،برخی سازمان های«جبههء ملّی» (بخش خاورمیانه)وسازمان های چپ نیزباحمایت مالی وتدارکاتی دولت های مصر،عراق،لیبی،الجزایر وآیت الله خمینی علیه رژیم شاه مبارزه می کردندبطوریکه به کوشش کامبیزروستا،عضوجبههء ملّی (بخش خاورمیانه) ونمایندهء این سازمان درکنفدراسیون جهانی دانشجویان ایرانی درخارج ازکشور،درطرحی بنام«برف های خونین»قراربودکه شاه رابهنگام سفرزمستانی اش به سوئیس،ترورکنند(۹).نشریات برخی سازمان های مخالف شاه درخارج ازکشور،به دوزبان عربی وفارسی منتشرمی شدندو-عموماً- اعلامیّه های آیت الله خمینی را چاپ ومنتشرمی کردند.ملاقات هیأت دبیران کنفدراسیون دانشجویان ایرانی درخارج ازکشور(محمودرفیع ومجیدزربخش)با آیت الله خمینی درنجف(شهریور۱۳۴۸) ویا پیام های حمایت آمیزاین سازمان دانشجوئی خطاب به خمینی وحمایت از شورش۱۵خرداد ۴۲،نشانهء وحدت سیاسی-ایدئولوژیک آنها باآیت الله خمینی درمبارزه باامپریالیسم ورژیم شاه بود.شعاربرخی ازاین گروه ها دربارهء«خلیج عربی»(بجای خلیج فارس)وشعار«کوتاه بادحاکمیّت استعماری وفاشیستی رژیم شاه برجزایرعربی!»(یعنی جزایرخلیج فارس)،بیانگر ِوابستگی های مالی یاتدارکاتی این گروه ها به دولت های مصر،عراق،یمن جنوبی،لیبی و…بود.شگفتا که همهء این گروه ها وسازمان های سیاسی،زیر اسم وعکس دکترمصدّق فعالیّت می کردند؛شخصیّتی که استقلال طلبی وسیاست«موازنهء منفی»ازمشخّصات ممتازوی بود.حسن ماسالی،عضوفعّال جنبش دانشجوئی ویکی ازمسئولان اصلی «جبههء ملّی»(بخش خاورمیانه)،ضمن اشاره به ارتباط و ملاقات خود«باخمینی واطرافیان او»،از ملاقات های خویش با رهبرلیبی،معمّر قذّافی ودیگررهبران مخالف شاه درمنطقه،یادمی کندو می نویسد:

درکل حدودهشتصدهزاردلار[ازدولت قذّافی]کمک مالی گرفتیم».(۱۰).

 -دکتریزدی-e1422272043227بنظرمی رسدکه خاطرات دکتریزدی،از یکطرف، برای رفع شُبهه از کسانی است که به«توطئهء بردن شاه وآوردن خمینی ازطرف آمریکاوانگلیس»اعتقاددارند، و ازطرف دیگر،خاطرات وی پاسخ به مخالفان حکومتی او می باشد که همواره دکتریزدی را«آمریکائی»نامیده وازاین طریق،گذشتهء سیاسی ومبارزاتی وی را موردتهاجم وتردیدقرارداده اند.دکتریزدی«همچنان انقلاب اسلامی ایران را یک رویداد بزرگ تاریخی مردمی و یک انقلاب کلاسیک میداند»(خاطرات،ج۳،ص۱۹)ولذا،دراعتراض به انتقادات وبی حرمتی های میراث خواران انقلاب،درنامهء گلایه آمیزی به سیداحمدخمینی یادآورمی شود:

اگر کسی نداند، شما خوب میدانید که «برنامهء سیاسـی و اجرایی» آقای خمینی را من تنظیم کرده و ایشان تصحیح و تنقـیح نمودنـد، کـه بعدها بر طبق آن، شورای انقلاب و دولت موقت تأسیس گردید… شما به کسی این اتهامات پوچ و بی اساس را زده ایدکه طرّاح و مؤسس سپاه پاسداران بوده اسـت،طراح ومبتکر«روزقدُس» بوده است، طراح اصلی و اولیّهء برخی دیگر از نهادهای انقلاب بوده است».(خاطرات،ج۳،ص۴۴۳،نامهء ۲۴بهمن ۱۳۶۹).

متاسفانه اسنادآرشیو وزارت امنیّت آمریکا دراین باره،ساکت ویادستخوش حذف وخط خوردگی های فراوان است و اسنادسفارت آمریکادرایران معروف به«اسنادلانهء جاسوسی»نیربطورحیرت انگیزی پاکسازی شده و حتّی فاقدمذاکرات آیت الله خمینی با آمریکائی ها درپاریس ویاران وی درایران می باشند.حسن ماسالی، یکی از مسئولان اصلی جبههء ملّی(بخش خاورمیانه) وآشنا با دکتریزدی،ضمن اشاره به تماس های دکتریزدی باآمریکائی هابرای«ساختن یک رهبرانقلابی»ازآیت الله خمینی،دربارهء دیدگاه های مذهبی دکتریزدی درآن زمان یادآورمی شود:

-«او(دکتریزدی)ازجریان های دانشجوئی سیاسی که خودرا سکولار(یعنی طرفدارجدائی دین ازحکومت)می نامیدند،بیزار بود و این محافل را نجس می دانست… وبهمین جهت درتگزاس،انجمن اسلامی برپاکرده وباروضه خوانی وتفسیرقرآن،خودرامشغول کرده بود»(۱۱).

دکتریزدی درجلددوم خاطرات خویش به ارتباطات،دیدارهاوگفتگوهای مستمرخودباعلمای نجف وخصوصاًبا آیت الله خمینی پرداخته ومی نویسد:که درسال۱۳۵۱،بامُجوّز کتبی آیت الله خمینی،وی نمایندهء خمینی برای دریافت«وجوهات شرعیّه»بود.بخشی ازاین«وجوهات»برای مبارزه علیه  رژیم شاه«هزینه می شد»(یزدی،ج۲،ص۲۵۲).
انتقال آیت الله خمینی از ترکیه به نجف بقول دکتریزدی:« امکانات مناسب تازه ای برای همکاری و همگامی و همکُنشی و تا حدود زیادی همزبانی، میان روحانیت به طورعام و آقای خمینی به طور خاص و روشنفکران دینی خارج از کشور (انجمن های اسلامی دانشجویان در اروپا و آمریکا و نهضت آزادی ایران در خارج ازکشور) و هم چنین روشنفکران غیرمذهبی (سازمانهای دانشجویان ایران وکنفدراسیون جهانی دانشجویان ایرانی) به وجود آورد.طی حدود ۱۲ سال(۱۳۴۵ تا ۱۳۵۷) ارتباط سازمان یافتهء بی سابقه ای میان دو طرف شکل گرفت».(یزدی،ج۳،مقدمه،ص۱۶).
بدین ترتیب،اتحاد نیروهای چپ،ملّی ومذهبی درخارج ازکشور،ارتش نبرومندی بوجودآورده بودکه با امکانات مالی -تدارکاتی وزرّادخانهء تبلیغاتی خویش(که بخشی ازسوی دولت های مصر،لیبی،عراق و… تأمین می شد)،کارزارِ عظیمی علیه شاه واصلاحات ارضی واجتماعی وی  آغازکردند.
بهنگام اقامت در آمریکا،دکتر یزدی به تاسیس انجمن اسلامی دانشجویان وپزشکان آمریکا و کانادا و«جامعهء مسلمانان هوستون»پرداخت.این سازمان،بزرگترین سازمان اسلامی در آمریکا به شمار می‌ رفت.تظاهرات،راه پیمائی ها،اعتصاب هاوبست نشستن های دکتریزدی ویاران او علیه شاه (ج۲،صص۴۲۱-۴۶۱)،باعث شده بودتا بهنگام تحولات سال۱۳۵۷دکتریزدی برای روزنامه ها و رادیو-تلویزیون های آمریکا چهره ای آشنا باشد.
دکتریزدی بهنگام اخراج آیت ‌الله خمینی از عراق،به کمک صادق قطب زاده، موجبات اقامت آیت الله در«نوفل لوشاتو»را فراهم ساخت وازاین هنگام،مشاور ارشد آیت الله خمینی ومسئول اموراجرائی وارتباطات بین المللی خمینی گردید.در بهمن ماه ۱۳۵۷، دکتریزدی به دستور‌آیت الله خمینی عضو«شورایعالی انقلاب اسلامی ایران»شد.وی درمحاکمهء افسران بلندپایهء ارتش ایران،ازجمله منوچهرخسروداد(فرماندهء نیروی هوائی)،مهدی رحیمی(فرماندارنظامی تهران)،نقش داشته وبه روایت آیت الله خلخالی،بازپرس این محاکمات بود (۱۲) .

PIC4 باتشکیل«دولت موقت انقلاب»، دکتریزدی به سِمَت «معاون نخست‌وزیردر امورانقلاب» برگزیده شد ومدتی نیز«وزیرامورخارجهء دولت موقت انقلاب» گردید.

شاه،درکنار«مارتین لوترکینگ»،نامزد دریافت جایزهء صلح نوبل!
در زمانی که نیروهای ملی،مذهبی و چپ ایران درمصر،الجزایر،لیبی،عراق،لبنان،فلسطین،کوباوچین درتدارک مبارزهء مسلحانه علیه شاه بودند،بخاطراصلاحات ارضی واجتماعی وتحوّلات اساسی درجامعهءایران،ونیزبپاس تلاش های محمدرضا شاه دربرقراری صلح  بین مصرواسرائیل،کمیتهء بین المللی صلح نوبل،پس ازبررسی های فراوان،نام محمدرضاشاه را درکنارنام«مارتین لوترکینگ»درفهرست نهائی خودقرارداد.طبق مقرّرات کمیتهء صلح نوبل،این کمیته پس ازگذشت ۵۰سال مُجازبه افشاء وانتشاراسامی نامزدهای نهائی دریافت جایزهء صلح نوبل است.اینک در«گزارش کمیتهء جایزهء  صلح نوبل» یادآوری شده  که در اصل، ۴۳ نفر برای آن سال نامزد شده بودند که پس ازبررسی های اولیّه، ۱۳نفربه لیست نهائی راه یافتندو در پایان، دکتر«مارتین لوترکینگ» موفق به کسب جایزهء صلح نوبل برای سال ۱۹۶۴شد.در لیست نهائی کمیتهء جایزهء صلح نوبل،نام محمدرضاشاه پهلوی بعدازنام «مارتین لوترکینگ»قراردارد!

موقعیّت دین درآستانهءانقلاب اسلامی
باتوجه به خصلت عُمدتاً غیردینی جنبش مشروطیّت،رضاشاه –بعنوان تجسّم بخش مهمی ازآرمان های انقلاب مشروطیّت-بدنبال بنیانگذاری جامعه ای مدرن مبتنی برجدائی دین ازسیاست بود و بهمین جهت،درزمان رضاشاه،مذهب وسازمان ها ونهادهای مربوط به روحانیّت شیعه،شدیداً محدود و تضعیف شده بودند(۱۳).درجنبش ملّی شدن صنعت نفت نیزباوجودرهبران برجستهء مذهبی-مانندآیت الله کاشانی-رهبری جنبش -عُمدتاً-در دست نیروهای سکولاربود.رفرم ارضی واصلاحات اجتماعی شاه درسال های ۴۰- ۵۶ سپهرفکری وفرهنگی جامعه رانیز تغییرداده بودوباعث پیدایش اقشاروطبقات نوینی شده بودکه عنایتی به مذهب-بعنوان یک آرمان حکومتی-نداشتند،به همین جهت،ایدئولوگ های برجستهء اسلام سیاسی،مانندآیت الله مطهری وعلی شریعتی،از«حالت نیمه مرده ونیمه زندهء اسلام ووضعیّت خطرناک آن»سخن می گفتند.(۱۴).به عبارت دیگر،دراین سال ها مذهب به درون«حوزه»ها و«مسـجد» ها رانده شـده بود و اسـاسـاً نقشی در تحوّلات سـیاسی – اجتماعی ایران نداشـت.دکترابراهیم یزدی ضمن ارائهء آماری از۱۸۰هزارروحانی درشهرهاوروستاهای ایران،تأکیدمی کند:
-« اکثریت قریب به اتفاق روحانیان ایران، باوضعیت و مقتضیات سیاسی، اجتماعی و گرایشات ذهنی مردم بیگانه بوده اند. این بی اطلاعی نقطهء ضعفی در جنبش روحانیان بود».(یزدی،ج۳،ص۱۵).
نیروهای فعّال سـیاسی و فرهنگی درسـال های ۵۰ ( روشـنفکران و دانشـجویان) اکثراً، نیروهای سکولار بودند.دراین باره کافی است که به ترکیب «کانون نویسندگان ایران»-بعنوان نماد ِجغرافیای فرهنگی جامعهء ایران- بنگریم که ۹۵% اعضای آن،افرادی لائیک وسکولار بشمارمی رفتند.درآن زمان فقط یک روحانی بنام «شیخ مصطفی رهنما»عضو کانون نویسندگان ایران بود که اوهم ،نقدفیلم ومطالبی غیرمذهبی وسکولار در روزنامه های کیهان و اصلاعات منتشرمی کرد.رشـد روزافزون نیروهای غیرمذهبی وانزوای نیروهای اسـلامی درعرصهء سـیاسی ـ فرهنگی جامعه آنچنان بود که بقول حجت الاسـلام سـید محمّد خاتمی:
-« دانشـگاه های ما، مرعوب هیاهوی تبلیغی الحاد بودند و بچه های مسـلمان در دانشـگاه های ایران قاچاقی زندگی می کردند.» (۱۵).
پژوهشگرانی که افزایش تعدادمساجد،مجالس تدریس قرآن ومدرسه های دینی درزمان محمدرضاشاه رانشانه ای از«اسلام پروری ِ محمدرضاشاه»و«پایگاهی برای ظهورانقلاب اسلامی»تلّقی کرده اند،متأسفانه  به واقعیّت های زیر توجهی ندارند:
-احداث وافزایش مساجددرزمان محمدرضاشاه،امری شخصی وخصوصی بوده ودولت درایجادآنها نقشی نداشت.
-تراکم وتزایدجمعیّت درشهرهائی مانندتهران،مساجدتازه ای رابرای افراد،خصوصاً روستائیان مهاجر -لازم وضروری می ساخت.
-«مدارس دینی» در زمان محمدرضا شاه،مدارسی خصوصی بودند و با «مدارس قرآنی»درافغانستان یا پاکستان تفاوت ماهوی داشتند.نگارنده که درسال۱۳۴۶ دورهء ششم دبیرستان رادر«مدرسهء ملّی مهدویّه»لنگرود(به ریاست حجت الاسلام تقوائی)سپری کرده،می تواند ادعاکند که آموزش وپرورش این مدرسه-اساساً-غیراسلامی بوده وبسیاری ازدبیران برجسته وسکولار ِشهر،دراین دبیرستان  تدریس می کردندو«شرعیّات»دراین مدرسه  جائی درحد ِمدارس دولتی داشت!
بنابراین:تلقّی ازمسـاجد و مدارس اسـلامی به عنوان«شـبکه ای  گسترده در سـازماندهی و بسـیج توده ای در سـال های ۵۰-۵۷» تا حدود زیادی اغراق آمیز اسـت،زیرا که درقبل از رویدادهای۵۷، این شـبکه ها – پنهان و آشـکار- تحت نظر دولت(سـازمان اوقاف و سـاواک)قرار داشـتند وازعملکردهای سـیاسی ناچیزی برخوردار بودند.
محمدرضاشاه نیزمی نویسد:
-«مبارزهء سیاسی بامن ازمیان جامعهء روحانیّت آغازنشدبلکه دراواخرسال۱۹۷۶ گروهی ازچپ گرایان ومحافل سیاسی غیرمذهبی بابرخورداری ازحمایت شخصیّت های سیاسی خارجی،مبارزه وشایعه پراکنی ودروغ پردازی را آغاز کردند»(۱۶).
دررویدادهای سال ۵۷اولین گروه های اعتراضی علیه رژیم شـاه، روشـنفکران لائیک و دانشـجویان سکولاربودند:«شـبِ شـعرِ کانون نویسـندگان ایران»وادامهء آن در دانشـگاه آریامهر (شـبِ شـعر سـعید سـلطانپور) به اعتراضات و اعتصابات دانشـجوئی دامن زد.برای اولین بار،شـرکت کنندگان دراین شـب ها،به خیابان ها ریختند و مبارزهء ضد دولتی را عمومی کردند.تنها پس ازاعتراضات روشـنفکران واعتصابات دانشـجویان بودکه نیروهای مذهبی (بازاریان وطُلاّب) جرأت یافتند و شـروع به اعتراض، بسـتن بازارها و راهپیمائی کردند.شـعارهای مردم  دراین دوره-عموماً-شـعارهای عام ودموکراتیک(مانندآزادی مطبوعات،آزادی زندانیان سـیاسی و…) بود،امّاچندماه بعد،تقارن تظاهرات ضددولتی باروزهای مُحرّم -خصوصاً تاسوعاوعاشورا -بتدریج،به شعارهای مردم رنگ اسلامی داد و ازاین هنگام ما شـاهد شعارهای مشخصی بانام آیت الله خمینی و استقرارحکومت اسلامی بودیم،درحالیکه اکثرعلمای برجستهء مذهبی ومراجع تقلیدمهم(مانندشـریعتمداری،گلپایگانی،خوئی و…) درحوادث ۵۷،موضعی متفاوت ومحافظه کارانه داشـتند(۱۷).

موقعیّت سیاسی آیت الله خمینی درآستانهء انقلاب:
آیت الله خمینی خواستاربازگشت به ایران!

شـورش ۱۵ خرداد۴۲ آیت الله خمینی برای عموم مردم ایران جاذبه ای نداشت و به همین جهت، این شـورش مذهبی در چند روز اوّل، در قم و تهران خاموش وفراموش شـد.موقعیّت ومقام آیت الله خمینی دراین زمان آنچنان ضعیف بودکه بقول دکترابراهیم یزدی:

-«بعد از قیام ۱۵خردادو تبعید آقای خمینی به ترکیه، نجف حرکت شایسته ای متناسب با مسائل آن روز از خود نشان نداده بود…اعتراضات علمای عراق می توانست در این رابطه موثر باشد،اما نجف متأسفانه ساکت و آرام بود».(یزدی ،ج۳،ص۴۱).

به روایت دکتر سـیروس آموزگار: در سـال ۵۵ یکی از مقامات عالی رتبهء ایرانی ( ایرج گلسـرخی، مسـئول امور اوقاف و حجّ و زیارات ) سـفری به عراق داشـت و با اسـتفاده از فرصت به زیارت مرقد امام علی در نجف رفت. بهنگام زیارت، فردی به مقام ایرانی نزدیک شـد و گفت:

-« لطفاً فردا-بهنگام نمازصبح -در حرم باشـید، شـخص مهمی کار واجبی با شـما دارد »…

مقام عالی رتبهء ایرانی، سـحرگاه فردا به حرم امام علی رفت و با تعجّب دید که آن شـخص مهم،«آیت الله روح الله خمینی» اسـت که آمده بود و از مقام ایرانی می خواسـت که واسـطه شـود تا او (خمینی) در آن سـن و سـال پیری،از تبعید به ایران برگردد …(۱۸)

هوشنگ معین زاده(نویسنده ومسئول امورامنیّتی سفارت ایران دربیروت)نیزتأئیدمی کندکه درخواسـت بازگشـت خمینی به ایران قبلاً نیز توسـط«امام موسی صدر»از طریق سـفارت ایران در بیروت، به سـاواک گزارش شـده بود(۱۹).

دکترحسین شهیدزاده،سفیرایران درعراق که بخاطرپیوندهای خانوادگی،روابط نزدیکی باروحانیون داشت،تأکیدمی کند:چندماه قبل ازانقلاب ،آیت الله خمینی خواهان بازگشت به ایران بود(۲۰).

دکترامیراصلان افشارنیزضمن تأکیدبر«منشاء خارجی شلوغی های ایران درسال ۱۳۵۷»،یادآورمی شود:

ازخمینی درآن زمان،اصلاً خبری نبودوحتی درسال ۱۳۵۵اوخواستاربازگشت محترمانه به ایران ورفتن بی سرو صدا به قم شده بود».(افشار،صص۵۲۰-۵۲۱).

                                                           ادامه دارد

زیرنویس ها:

 
۱- اردمن،پل امیل،سقوط ۷۹ ،ترجمهء حسین ابوترابیان،چاپ اول،انتشارات امیرکبیر،تهران،دی ماه ۱۳۵۷
۲-برای نمونه هائی ازاین«دل-فریفتگی»ها،نگاه کنیدبه مقالهء زیر:
http://mirfetros.com/fa/?p=10136
۳-ملاحظاتی درتاریخ ایران، بخش سوم ،نشرفرهنگ،کانادا،۱۹۸۸
۴- پارسونز،سِر آنتونی، غرور و سقوط (ایران ۱۳۵۲- ۱۳۵۷)،ترجمهء منوچهرراستین،تهران،۱۳۶۳

۵-نگاه کنیدبه:دیدگاه ها،نشرعصرجدید،سوئد،۱۹۹۳،صص۷۹-۱۰۲ ؛دکترمحمدمصدّق؛آسیب شناسی یک شکست،،نشرفرهنگ،کانادا،۲۰۰۸،صص۳۶۹-۴۲

۶- برخی از این اسناددرآرشیو امنیّت ملی آمریکاقابل دسترسی است که -متأسفانه -درموارد متعدّد ،نام مأموران وعوامل سازمان سیا،افراد وشخصیّت های درگیردراین ماجرا،حذف یاسیاه شده اند:
http://www2.gwu.edu/~nsarchiv/nsa/publications/iran/iran.html
۷-خاطرات دکترامیراصلان افشار،درگفتگوباعلی میرفطروس،چاپ دوم،نشرفرهنگ،کانادا،۲۰۱۲
۸-خاطرات دکترابراهیم یزدی:شصت سال صبوری و شکوری(درسه جلد)،نشرندای آزادی،تهران،۱۳۸۹-۱۳۹۲٫این کتاب ازطریق اینترنت نیزقابل دسترسی است:
http://www.nedayeazadi.net
۹-نگاه کنیدبه :ماسالی،حسن، نگرشی به گذشته و آینده،ج۱،آلمان،تابستان ۱۳۹۳،ص۴۰۲-۴۰۳؛نگاهی ازدرون به جنبش چپ ایران، گفتگوبامهدی خانباباتهرانی،بکوشش حمیدشوکت،ج۲،آلمان،اردیبهشت۱۳۶۶، صص۳۷۳- ۳۹۱٫
۱۰-نگاه کنیدبه: ماسالی،ص۳۹۳٫شاه در«پاسخ به تاریخ»(ص۲۱۴)اشاره می کندکه«برای انحراف ومشوب کردن اذهان جوانان ودانشجویان ما نزدیک به ۲۵۰میلیون دلارازطرف دولت لیبی تأمین شده بود!».دربارهء گروه های ایرانی مستقردرمصر،عراق،لیبی،الجزایر،لبنان،یمن جنوبی،فلسطین،چین،کوباو…نگاه کنیدبه خاطرات امیرپیشداد،خسروشاکری،عبّاس معماریان،حسین حریری وهوشنگ شهابی:اندیشهء پویا،شمارهء ۲۲،،آذر۱۳۹۳،صص۷۳-۸۹؛ماسالی،ج۱؛خانباباتهرانی،ج۱و۲٫برای آگاهی ازبرخی نشریات ومواضع سازمان های سیاسی درخارج ازکشور،نگاه کنیدبه:شوکت،حمید،کنفدراسیون جهانی محصّلین ودانشجویان ایران(اتحادیهء ملّی)،چاپ دوم،نشرگردون،آلمان،۱۳۷۷٫

 ۱۱-نگاه کنیدبه:ماسالی،ج۱،صص۳۸۵-۳۸۶

 ۱۲-ایّام انزوا(خاطرات آیت‌الله شیخ صادق خلخالی)،ج۱،نشرسایه،تهران،۱۳۷۹،ص ۳۶۰
۱۳-دراین باره نگاه کنیدبه:سلسله پهلوی و نیروهای مذهبی به روایت تاریخ کمبریج،بکوشش چارلز ملویل ،گوین همبلی، پیترآروی ،ترجمهء عباس مخبر ،نشرطرح نو،تهران،۱۳۷۱؛ بصیرت منش،حمید،علما ورژیم رضاشاه(نظری بر عملکرد سیاسی- فرهنگی روحانیون در سالهای ۱۳۰۵-۱۳۲۰)، تهران،نشرعروج،تهران،۱۳۷۶ ؛تقی زادهء داوری، محمود وامیدبابایی:«برّرسی ِ فرایند محدودکردن ِنفوذسازمان روحانیِّت شیعه درزمان رضاشاه»: فصلنامهء شیعه شناسی،شماره ۳۱ ،پاییز ۱۳۸۹
۱۴-دراین باره نگاه کنیدبه آثارزیر:
-احیاء فکردینی،مرتضی مطهری
-علل گرایش به مادیگری(ماتریالیسم)،مرتضی مطهری
-اصول فلسفهء وروش رئالیسم،سیدمحدحسین طباطبائی،مقدّمهء مرتضی مطهری
-رهبری نسل جوان،مرتضی مطهری
-اسلام جوان،مهندس مهدی بازرگان
-اُمّت وامامت،علی شریعتی
-اسلامشناسی،ج۲،شریعتی
-یادویادآوران،علی شریعتی
-پروتستاتیسم اسلامی،علی شریعتی
-پدر،مادرها!مامتهمیم،علی شریعتی.
۱۵- مقالهء«تهاجم هنرمندانه به مبادی الحادی مدرن»،کیهان هوائی،۲۷خرداد۱۳۶۶،ص۲۶؛مقایسه کنیدبانظرعلی شریعتی:بازگشت به خویش،مجموعه آثار۲۷،نشرالهام،تهران،۱۳۶۱،ص۲۴۸٫
۱۶ – پاسخ به تاریخ،ص ۲۱۹٫ازاین کتاب،ترجمه ها وچاپ های متعدّدی منتشرشده،نسخهء مورد استفادهء من درلینک زیرقابل دسترسی است:

http://www.adabestanekave.com/book/Mohammad_Reza_Pahlavi_-_Pasokh_be_Tarikh.pdf
۱۷ – میرفطروس،علی،آسیب شناسی یک شکست،چاپ چهارم،نشرفرهنگ،کانادا،۲۰۱۲،صص۴۹۱-۴۹۵٫
۱۸ -گفتگوی نگارنده بادکترسیروس آموزگار،پاریس،۲۵نوامبر۲۰۰۴
۱۹ -گفتگوی نگارنده باهوشنگ معین زاده،پاریس،۳۰نوامبر۲۰۰۴
۲۰ -ره آورد روزگار،لوس آنجلس،بی تا،صص۳۵۰-۳۵۹٫گفتنی است که درچاپ این کتاب درتهران (انتشارات البرز،۱۳۷۸) روایت مذکورحذف شده است!

مطلب قبلیحمیدرضا مرادی از مصرف دارو محروم است
مطلب بعدیلغو حکم اعدام سیداد ارجمندی در زندان کارون (خبر تکمیلی)
علی میرفطروس
میرفطروس در دانشگاه‌های ايران، تاريخ و حقوق قضائی خواند و تحصيلات عاليه را در «مدرسه‌ء مطالعات عالی» (دانشگاه سوربن پاريس) ادامه داده است.در سال ۱۹۹۲ به همّت «استاد احسان یارشاطر»، میرفطروس به یکی از برجسته ‌ترین ایران‌شناسان فرانسوی،پروفسور« ژان کالمار»Jean Calmard معرّفی شد و میرفطروس دورهء پیش دکتری (D.E.A )را با همین استاد(با داوری پروفسورJean-Claude Vadet وپروفسورM.A.Amir-Moezzi) در مدرسهء مطالعات عالیهء دانشگاه سوربن پاریس، گذراند (۱۹۹۴) موضوع رسالهء او«کتاب‌شناسی و نقد منابع ِ جنبش حروفیان» به زبان فرانسه منتشرشده است.درادامه وتکمیل رسالهء فوق،موضوع رسالهء دکترای میرفطروس با نام «جنبش‌های اجتماعی ایران در قرن‌های ۱۶-۱۵ میلادی: جنبش حروفیان و نهضت پسیخانیان» ازسوی پروفسور«ژان کالمار» تأیید شد ومیرفطروس دررشتهء دکترای مدرسهء مطالعات عالیهء دانشگاه سوربُن ثبت نام کرد (1995).امابخاطر«شرایط جان شکار»و«گریزهای ناگزیر»که درمقالهء «داس ها،یاس هاوهراس ها»بازگوشده است،این رساله فرصت دفاع نیافت.نشرِ ِفارسی بخشی از این رسالهء دکترا، با نام «عمادالدّین نسیمی؛ شاعر حروفی» در ۲۲۰ صفحه، غنای علمی و ارزش‌های آکادمیک این رسالهء دکترا را عیان می‌کنند.