لیست تیم ملی فوتبال ایران برای بازی با کامبوج و بحرین اسامی جدید را در خود گنجانده است که می تواند نشانه هایی از تغییر نسل با مارک ویلموتس دانست.

تیم ملی فوتبال ایران در ادامه رقابت های مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر و جام ملت های ۲۰۲۳ آسیا به مصاف کامبوج و بحرین می رود.

مارک ویلموتس که در نخستین حضور رسمی خود روی نیمکت تیم ملی فوتبال ایران موفق شد هنگ کنگ را با دو گل شکست دهد برای دو دیدار آینده تیم ملی، تغییراتی در لیست بازیکنان ایجاد کرد تا نشان دهد قصد دارد بازیکنان جدیدی را مورد سنجش و ارزیابی قرار دهد.

لیست جدید تیم ملی نشان می دهد سرمربی بلژیکی تیم ملی اعتماد قابل توجهی به بازیکنان شاغل در لیگ برتر فوتبال ایران دارد. او تصمیم گرفت محمد محبی و مرتضی منصوری را برای اولین بار به اردو دعوت کند تا این دو بازیکن سپاهان بتوانند خودنمایی کنند.

تصمیم ویلموتس برای استمرار حضور سیاوش یزدانی و محمد نادری در اردوهای تیم ملی فوتبال ایران در حالی گرفته شد که این دو بازیکن در دیدار مقابل هنگ کنگ حضور نداشتند اما با این حال به وریا غفوری ترجیح داده شدند.

مهم ترین نکته در لیست بازیکنان ملی پوش، خط خوردن علیرضا جهانبخش است که در  هفت سال اخیر پای ثابت اردوهای تیم ملی بوده است و به تازگی نیز از بند مصدومیت رهایی پیدا کرده تا بتواند برای برایتون در لیگ برتر انگلیس بازی کند.

ویلموتس در چارچوب دروازه تیم ملی نیز رقیبان جدی برای علیرضا بیرانوند انتخاب کرده است. پیام نیازمند و رشید مظاهری که با وجود گذشت شش هفته از رقابت های لیگ برتر توانسته اند دروازه خود را بسته نگه دارند در اردو خواهند بود تا آمادگی خود را به رخ کادر فنی تیم ملی بکشانند.

تیم فوتبال پرسپولیس با پنج بازیکن، تراکتور تبریز با چهار سهمیه و سپاهان اصفهان با سه بازیکن بیشترین سهمیه را در لیست جدید تیم ملی فوتبال ایران دارند. همچنین استقلال تهران نیز با خط خوردن وریا غفوری و سید حسین حسینی تنها دو بازیکن در لیست ۲۳ نفره تیم ملی دارد. 

تیم ملی فوتبال ایران پنجشنبه هجدهم مهرماه در تهران به مصاف کامبوج می رود و سپس به بحرین رفته تا با تیم ملی این کشور در تاریخ بیست و سوم مهرماه بازی کند.

اسامی بازیکنان دعوت شده به شرح زیر است:

۱. علیرضا بیرانوند
۲. محمد رشید مظاهری
۳. پیام نیازمند

۴. سید مجید حسینی
۵. حسین کنعانی زادگان
۶. مرتضی منصوری
۷. میلاد محمدی
۸. محمد نادری
۹. رامین رضاییان
۱۰. مرتضی پورعلی گنجی
۱۱. سیاوش یزدانی

۱۲. امید ابراهیمی
۱۳. احسان حاج صفی
۱۴. علی کریمی
۱۵. احمد نوراللهی
۱۶. مسعود شجاعی

۱۷. وحید امیری
۱۸. کریم انصاری فرد
۱۹. اشکان دژاگه
۲۰. مهرداد محمدی
۲۱. محمد محبی
۲۲. سردار آزمون
۲۳. مهدی طارمی

مقاله قبلیفیلم زنده «کارآگاه گجت» ساخته می‌شود
مقاله بعدیپرزیدنت ترامپ: روحانی گفت بخشی از تحریم‌ها را هم بردارید ملاقات می‌کنم، ولی من نپذیرفتم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.