نگار جواهریان بازیگر سینمای ایران، داور نهمین دوره جایزه آسیاپاسفیک (استرالیا) شد.

این بازیگر که دو سال قبل برای بازی در فیلم «حوض نقاشی» نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن آسیاپاسیفیک شده بود، امسال در جمع داوران این جایزه سینمایی که به تعبیری اسکار آسیایی است،حضور خواهد داشت.

نگار جواهریان در کارنامه هنری‌اش «یه حبه قند»، «ملبورن»، «هیچ»، «طلا و مس» و… را دارد.

بنا بر این گزارش، به تازگی هم خبر شرکت مستند «آتلان» معین کریم‌الدینی در رقابت جایزه آسیاپاسفیک منتشر شده است، طبق پیگیری ها به دلیل اینکه تعداد فیلم‌هایی که به جایزه آسیا پاسفیک ارسال شده است، افزایش پیدا کرده است، دست اندرکاران جشنواره هیات انتخاب اولیه‌ای را که استرالیایی‌ هستند را انتخاب کردند که این هیات انتخاب، 200 فیلم را به هیات انتخاب اصلی معرفی می‌کنند و این مستند ایرانی در فهرست اولیه این هیات است.

به گزارش ایسنا؛ در نهایت هیات انتخاب اصلی برای هر بخش 5 نامزد معرفی می‌کند. نهمین دوره جایزه آسیا پاسفیک 5 آذر ماه برگزار می‌شود.

مقاله قبلیهتل پر ستاره اوین، میزبان میهمان جدیدی شد!
مقاله بعدیبختیار: نه با شاه سازش می‌کنم نه با خمینی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.