جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره ماردل‌پلاتا در کشور آرژانتین در ادامه موفقیت‌های جهانی فیلم ایرانی «ملبورن» به نگار جواهریان، بازیگر این فیلم رسید.

 فیلم کردی/ترکی زبان «به‌صدای من برس» (وره دنگِ مین،  با عنوان انگلیسی Come to My Voice) برنده جایزه بهترین فیلم جشنواره ماردل‌پلاتا موسوم به «آستور طلایی» شد. این فیلم محصول مشترک ترکیه، آلمان و فرانسه و به کارگردانی حسین کرابی داستان دو زن کاملاً متفاوت از دو نسل را بازگو می‌کند که به نجات شخصی که پیوند دهنده آن دو است، می‌شتابند.

در مراسم اختتامیه بیست‌و‌نهمین دوره جشنواره ماردل‌پلاتا که شنبه شب در این شهر ساحلی در شرق کشور آرژانتین برگزار شد، نگار جواهریان بازیگر فیلم ایرانی «ملبورن» اولین فیلم بلند نیما جاویدی، برنده جایزه بهترین بازیگر زن شد. این فیلم ایرانی که اولین بار در یک بخش فرعی جشنواره ونیز به تماشاگران بین‌المللی معرفی شده، تاکنون در چندین جشنواره درخشیده و از جمله دو هفته پیش برنده جایزه هرم طلایی سی‌و‌ششمین دوره جشنواره قاهره شده است.

«ملبورن» پیش از آن هم برنده جایزه بهترین فیلم‌نامه بیست‌و‌پنجمین دوره جشنواره فیلم استکهلم و جایزه ویژه هیأت داوران استکهلم برای فیلمبرداری (هومن بهمنش) و نامزد جایزه بهترین فیلم‌نامه هشتمین دوره جشنواره آسیاپاسیفیک شده بود. «ملبورن» با بازی پیمان معادی، نگار جواهریان و مانی حقیقی داستان زوج جوانی را بازگو می‌کند که برای سفر به استرالیا برنامه‌ریزی کرده‌اند و پیش از سفر با مشکلی غیر منتظره در خانه مواجه می‌شوند.

جایزه بهترین بازیگر مرد این دوره جشنواره ماردل‌پلاتا به پارک جون بوم بازیگر فیلم «زنده» محصول کره جنوبی رسید. ماتئو آمالریک، بازیگر و فیلم‌ساز فرانسوی برای کارگردانی فیلم «اتاق آبی» جایزه بهترین کارگردانی جشنواره مادل‌پلاتا را دریافت کرد و آلیس روهرواچر، نویسنده و کارگردان ایتالیایی جایزه بهترین فیلم‌نامه را برای فیلم «شگفتی‌ها» به خود اختصاص داد.

به‌ گزارش آنا، بیست‌و‌نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ماردل‌پلاتا در فاصله روزهای 22 تا 30 نوامبر (1 تا 9 آذر) در شهر ماردل‌پلاتا در آرژانتین برگزار شد.

مقاله قبلیضارب دختران جهرمی یک بسیجی است
مقاله بعدیدستگیری عاملان اسیدپاشی به روی مدیر بیمارستان ضیاییان تهران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.